Auuwww…..

18.02.2013

En daar lig ik dan, een kopje thee naast me op de bank en de laptop aan de andere kant. Met een flinke stoot morfine pijnstillers en veel liefde van mn ouders, vriend en vriendinnen komt het allemaal weer goed.

Foto

Het begon allemaal op een vrijdag, ik kreeg pijn in mijn buik, maar met mijn glutenallergie is dat eigenlijk wel dagelijkse kost. Jammer genoeg ging de pijn niet weg dus besloot ik geheel tegen mijn principes in om zaterdag middag een pijnstiller te nemen. Savonds had ik namelijk een leuk feestje met mijn vriend en dat wilde ik zeker niet missen. Met dank aan de pijnstiller heb ik erg genoten van het feestje en heb ik zelfs lekker kunnen slapen. De volgende ochtend werd ik wakker bij mn schoonouders met behoorlijke pijn, maar ja, pijnstiller er in en gaan met die banaan, sterker nog ik moest gewoon werken dus ik vertrok in mn uppie naar Amstelveen om nog even te werken. Nu ben ik doorgaans een zeurkont (ja, mensen ik weet het) maar als ik echt iets heb hoor je me niet en ga ik extra hard door en zo ook nu. Savonds kon ik amper nog lopen, zitten, liggen of bewegen van de pijn en mn moeder zei al gelijk dat ik naar de huisartsen post moest gaan. Uiteraard luister ik altijd naar mijn moeder, niet dus….. De volgende dag ben ik lekker door blijven modderen en met pijnstillers was het wel te doen. Zo te doen dat ik zelfs besloot gewoon naar Musicalles te gaan met mn lieve vriendinnetje Marisa! Wat ik daar heb gedaan en hoe ik dat heb volgehouden al sla je me dood maar toen ik thuis kwam wist ik niet meer waar ik het moest zoeken van de pijn. Om 4 uur snachts werd ik wakker avn een ondragelijke pijn en wist ik dat er echt iets moest gebeuren. Nu weet ik dat ik mijn ouders bij nacht en ontij mag bellen, maar voor mn gevoel kon ik dat niet maken dus ik heb tot 06:20 gewacht (dan gaat mn moeders wekker) en heb ze toen gebeld. Na een hoop gebel met mn ouders en de huisartsenpost kon ik om 07:00 terecht en werd ik direct doorgestuurd naar de eerste hulp van het OLVG.

Om een lang verhaal kort te maken zijn we inmiddels bijna 2 weken verder met ; 4 bezoeken aan de eerste hulp, 1 mri scan, 1 ct scan, 3 echo’s, 4 keer bloedprikken en heel veel pijnstillers. Hoe en wat het precies is, daar is men nog niet over uit, maar komende week ga ik naar Eindhoven omdat daar een arts zou zijn die gespecialiseerd is in dit soort klachten, so I’ll keep my fingers crossed!

Waar ik misschien nog wel het meeste van baal is dat ik voorlopig niet kan hardlopen en dat terwijl ik de elements zo goed had overwonnen!

Ps. Een hele grote dank voor alle lieve kaartjes, smsjes, appjes en bezoekjes van iedereen en natuurlijk bovenal alle steun en zorg (vooral heel veel lekker eten) van mijn ouders en vriend!  

[UPDATE 27/02] Inmiddels ben ik PIJNVRIJ! Yeah!

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.