Heb jij al JA gezegd?

24.08.2013
Op vrijdagavond 1 juni 2007 waren alle ogen gericht op een Nederlandse TV show. Journalisten van over de hele wereld spraken hun verbazing uit over De Grote Donorshow van BNN. Alles stond op zijn kop en zelfs toen de show uiteindelijk een stunt bleek te zijn, barstte de discussie over orgaandonatie los. Helaas duurde al deze aandacht voor het grote tekort aan orgaandonoren maar kort, te kort als je het mij vraagt.

Foto

Misschien is dit een beetje een zwaar onderwerp voor mijn normaal zo luchtige blog. Ik heb lang zitten twijfelen of ik dit artikel zou schrijven en toen ik het eenmaal had geschreven, heb ik ook nog weken getwijfeld of ik het daadwerkelijk zou plaatsen. Maar ik heb besloten het gewoon te doen, ieder zijn mening en verhaal en dit is de mijne.

Orgaandonatie en het tekort hieraan is een onderwerp wat mij erg aan het hart gaat. In mijn familie heb ik helaas al meerdere malen ervaren hoe het is om op een wachtlijst te moeten staan en hoe iemand uiteindelijk nog van het leven kan genieten met een donororgaan. Dankzij een donor, waarvan wij nauwelijks iets weten, heb ik 11 jaar lang verschrikkelijk mogen genieten van mijn opa. Elf jaar lang heeft mijn opa met volle teugen van zijn nier genoten en vierden wij ieder jaar zijn nier verjaardag. De donor zelf kwam om, maar redde mijn opa. 

Momenteel staan 1188 mensen op de wachtlijst, wachtend op een nieuw orgaan. Mensen die iedere dag hopen op het verlossende telefoontje van het ziekenhuis. Mensen die leven tussen hoop en vrees en dat terwijl de wachttijd voor een nieuw orgaan op kan lopen tot wel 4 tot 5 jaar. Voor veel mensen is dit te laat. Een op de zes mensen die op een wachtlijst staat overlijdt, omdat er niet op tijd een nieuw orgaan is.

Op een wachtlijst kom je niet zo maar, het orgaan dat moet worden vervangen door een donororgaan mag nog maar voor een bepaald percentage werken. Bij mensen die wachten op een nieuwe nier houdt dit bijvoorbeeld in dat je pas op de wachtlijst komt als je een nierfunctie van minder dan 10% hebt en dyaliseert. Een dyalise apparaat haalt ongeveer 20% van de afvalstoffen uit het bloed, de overige afvalstoffen hopen zich op en zorgen voor misselijkheid, uitputting, hart- en vaatziekten.  Een reguliere baan is onmogelijk en zelfs de dagelijkse boodschappen doen is eigenlijk te veel.

Wat als jij een orgaan nodig zou hebben of een van je ouders? Dan zou je toch willen dat dit orgaan zo snel mogelijk getransplanteerd kan worden en het leven van jou of van je dierbaren gered kan worden? Dit kan alleen als er meer donoren zijn.

In juni 2007 werd door De Grote Donorshow van BNN pijnlijk duidelijk hoe hoog de nood is. Dankzij De Grote Donorshow stond niet alleen heel Nederland op zijn kop, de hele wereld werd weer even met de neus op de feiten gedrukt. De actie leverde veel extra donoren op, maar niet genoeg, lang niet genoeg.

Veel mensen hebben hun vraagtekens bij orgaandonatie, vinden het eng of willen er simpelweg niet aan denken. Dat is ieder zijn goed recht, maar als het om jouw eigen leven of dat van dierbaren gaat, telt maar een ding, zo snel mogelijk een nieuw orgaan.

Ik kan niemand dwingen donor te worden, maar ik hoop wel dat dit verhaal mensen aan het denken zet.

Mocht je donor willen worden, kan dit binnen 2 minuten via de site www.jaofnee.nl.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.