Het leven van een voetbalvrouw

26.09.2013
Het voetbal seizoen is weer van start gegaan en dat betekent dat ik als trots vriendinnetje langs de lijn van het veld sta om mijn eigen voetballer aan te moedigen. Niet alleen is hij de sterspeler van zijn team, hij is ook nog eens de knapste speler van het veld. [Ik ben natuurlijk volledig objectief!] Stiekem vind ik het dus ontzettend leuk om langs de lijn te staan als een echte trotse voetbalvrouw. 
Voetbalde hij vorig seizoen nog in Heerhugowaard, dit seizoen speelt hij in 2 verschillende teams in ons eigen Amsterdam, een veld team en een zaal team. Omdat ik heel graag kijk bij zijn wedstrijden ben ik wel blij dat zijn wedstrijden nu wat dichter bij huis plaatsvinden. Als een echte voetbalvrouw zoals Sylvie, Yolanthe, Victoria of Sabia sta ik langs de lijn om hem te zien vlammen en uiteraard met een grote zonnebril op mijn neus. 

Al twee zaterdagen spendeerde ik langs de lijn om hem aan te moedigen.  De eerste keer speelde ze ‘uit’, voor ons was het echter een thuiswedstrijd op maar 10 minuten fietsen.  Ook mijn vader kwam langs, want als enig kind vindt hij het nu maar al te leuk om een schoonzoon te hebben om bij te kijken. Niet alleen heeft mijn vader eindelijk een reden om langs de lijn te staan, ik vind het ook erg gezellig om samen met hem te kijken! Wat het afmaakte was het lekkere weer, niet te warm maar zeker ook niet te koud en misschien wel het belangrijkste, het was droog! 

Hoe anders was dat de week erop. In de stromende regen stond ik langs de lijn, na te constateren dat ze makkelijk zouden winnen en volledig verkleumd te zijn, besloot ik heel slecht de rest van de wedstrijd vanuit de kantine te bekijken waar vanuit ik mijn vriend nog een prachtig doelpunt zag maken. Na hun 8-0 overwinning doken de mannen onder een warme douche en stiekem was ik best jaloers. Dan doel ik niet eens op het douchen met al die mannen, maar ik had maar al te graag een beetje op willen warmen.

Afgelopen zaterdag liet ik verstek gaan, Enkhuizen was me een veld te ver en ik verkoos shoppen en lunchen boven voetbal. Ondanks mijn afwezigheid wisten de mannen weer te winnen, maar toch moest ik iets goedmaken en dus zat ik gisteravond op pumps in een sportzaal te kijken naar Chollers Utd. De naam beloofde niet veel goeds en om het over hun outfits maar niet te hebben [de heren zoeken nog een sponsor, iemand toevallig interesse? Het is hard nodig!]. Ondanks hun verschijning en naam speelde ze echter als de beste en zag ik de een na de ander door de verdediging breken met een 8-1 eindstand als resultaat. 

Natuurlijk vind ik het leuk om te kijken naar de wedstrijden omdat ik zie hoeveel plezier mijn vriend heeft, maar ook vind ik voetbal eigenlijk best leuk om naar te kijken. Je zult me geen potje FIFA zien spelen of iedere avond voetbal zien kijken, maar Ajax en het Nederlands elftal kijk ik meestal wel, zelfs als ik alleen thuis ben. Sterker nog, ik weet wat buitenspel is en ik kan het ook nog uitleggen! Het enige waar ik niet zo goed tegen kan, is de spanning in wedstrijden, dat heb ik ook met films, ik leef namelijk zo mee dat ik het echt verschrikkelijk voor die jongens zou vinden als ze verliezen. Soms kan ik de spanning echt niet aan en moet ik weglopen. 

Zelf zal je me niet snel zien voetballen, maar af en toe een wedstrijdje kijken vind ik dus maar al te leuk, jullie?

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.