My Dam tot Dam

24.09.2013
Gisteren was het dan eindelijk zover. Na maanden van trainen en toeleven naar deze dag stond ik aan de start en mocht ik om 14:30 uur beginnen aan de 16.1 KM. Van mijn geliefde Amsterdam liep ik naar Zaandam waar mijn ouders en vriend op me stonden te wachten en ik uiteindelijk in 1:29:21 over de finish kwam! 
Ik was op van de zenuwen en besloot gister al vroeg naar het Dam tot Dam start park te gaan bij Amsterdam Centraal. Na 1,5 uur ging het startvak open en nam ik plaats in vak Paars. Met een opwarming van Evy [Evy van de Vlaanderen Sportland podcast, wie is niet met haar begonnen te lopen] was ik klaar om te starten. Vriendinnetje en ervaringsdeskundige Kim gaf me van te voren nog de tip niet te snel te starten en dat had ik me ook zeker voorgenomen. Maar met een tunnel die in het begin flink afloopt en waarbinnen het verschrikkelijk benauwd is, liep ik de benen uit mijn lijf, alles om maar zo snel mogelijk uit de ijtunnel te komen. De eerste 2 kilometer liep ik dan ook in 5.11 per kilometer! Na de tunnel leefde ik toe naar de eerste brug waar vriendinnetje Lotte zou staan. Het leek wel een eeuwigheid te duren tot ik de brug zag, maar daar stond ze hoor, zo gaaf als iemand je naam roept en je staat aan te moedigen, heel fijn, thanks Lot! 

De rest van de run was lekker maar heftig. Het was warm en ik vind het altijd lastig om in drukte te lopen, omdat er constant mensen voor je voeten lopen. Maar ach, wat maakt het uit als er zo veel gezellige mensen langs de route staan. Vooral op het 11/12 KM punt kon ik de aanmoedigingen erg waarderen. Er stonden daar veel lopers die al klaar waren en groepen met studenten die me naam bulderde door een megafoon en me aanmoedigde, heerlijk! 

Volgens de App van de Dam tot Dam zouden de laatste 3 kilometers van de loop een feestje zijn dus ik focuste me heel erg op die laatste 3 kilometers, dan zou het wel goed komen, maar pas bij 14,5 km begon het feestje en de 1,5 kilometer daarvoor vond ik dan ook best wel zwaar. Eenmaal in Zaandam weet je weer waarom je bent gaan lopen, rijen dik stonden de mensen ons aan te moedigen. Ik kon niet wachten mijn ouders en vriend te zien en met mijn doel op 1:30 moest ik door blijven gaan. 

Ik wist dat mijn ouders op de brug zouden staan, zo’n 200 meter voor de finish en toen ik eenmaal op de brug was en ze zag was ik ook zo blij! Een paar jaar terug stond ik daar samen met mijn ouders te kijken en nu liep ik zelf! Ik werd best een beetje emotioneel om mijn ouders daar zo trots te zien staan en trok een sprintje naar de plek waar mijn vriend zou staan. 
Die laatste meters  moest en zou ik er uit persen om maar binnen die 1:30 over de finish te komen en daar stond hij, mijn vriend! Ik was zo blij om hem te zien zo vlak voor de finish! Tijd voor een kusje had ik helaas niet want er moest op de tijd worden gelet, en toen, na 1 uur 29 minuten en 21 seconde liep ik over de finish! 

Blijkbaar is mijn finish zelfs nog te zien geweest op RTV NH want ik kreeg een berichtje dat ik te zien was! Moe, maar zo trots, gelukkig en voldaan liep ik naar mijn medaille en ow wat is ie mooi! Vervolgens duurde het gelukkig niet zo lang toen ik m’n vriend een knuffel kon geven en we samen naar de kleding uitgifte konden gaan. Nadat ik eenmaal mijn kleding had, was het ook tijd om mijn trotse ouders een knuffel te geven en kreeg ik ook nog een prachtige bos bloemen met een super lief kaartje! 

Het enige wat ik daarna wilde doen was douchen, heel lang douchen! Gelukkig stonden mijn ouders op een super goede plek geparkeerd en hoefde we maar een minuutje of 5 te lopen en kon ik toen eindelijk zitten! Mijn ouders waren zo lief ons naar huis te brengen, waar ik vervolgens een half uur onder de douche heb gestaan, heerlijk! 
Koken, daar had ik echt geen zin in en tegen de tijd dat we naar de Appie wilde gaan, zodat m’n vriend kon koken was deze al dicht dus dan zit er maar 1 ding op, naar snackbar het Snorretje. For sure ons meest romantische etentje ooit, maar stiekem is een frietje wel erg lekker na zo een prestatie! 

Wat trouwens een smetje was op de race, was het overlijden van mijn oude trouwe Nike Plus running horloge. Ja hij was oud en ik betrapte mij er van de week al op dat ik toch wel een keer een nieuwe zou willen, maar dit afscheid was zo plots en onverwachts…. R.I.P. lief horloge! 

Ik hoop dat de lopers onder jullie allemaal lekker hebben gelopen en dat jullie heelhuids over de finish zijn gekomen! 
Bij deze wil ik graag even mijn vriendinnetje Kelly van harte feliciteren met haar top prestatie! Pas een half jaar aan het lopen en binnen de 1:44 over de finish. 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.