Throwback Thursday: Gandhi de musical

06.09.2013
Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden, de musical Gandhi. Op mijn middelbare school werd ieder jaar een musical gedaan en als theater junkie was ik natuurlijk van de partij. Ieder woensdagmiddag na de lessen gingen we repeteren, weekenden brachten we door in de gymzaal en uren heb ik voor de spiegel staan oefenen om uiteindelijk spetterende voorstellingen neer te zetten. 
Toen ik na wat omzwervingen in 4 Havo van het Amstelveen College terecht kwam hoorde ik na een paar weken over de jaarlijkse musical. Het was me gelijk duidelijk dat ik er aan mee wilde doen en ik deed dan ook auditie. Na een week in de zenuwen te hebben gezeten werd ik aangenomen en zat ik er bij, ik had een rol als nachtclub zangeres en zat in het koor. 

Tijdens Sisteract heb ik de school en alle leerlingen beter leren kennen en het bleek achteraf gezien voor mij de ultieme mogelijkheid om te integreren op de school. Ook de uitvoeringen waren geweldig, 4 keer een uitverkochte zaal! 

Niet zo gek dan ook dat ik gelijk auditie deed voor de nieuwe musical, Gandhi. Tot mijn grote verbazing kreeg ik gelijk een van de hoofdrollen. De repetities van deze musical waren intensiever dan die van Sisteract omdat de lat dit jaar hoger werd gelegd, maar omdat ik het allemaal zo leuk vond deed ik het fluitend. Als eerste ter wereld voerde we een musical op over het leven van Gandhi en dus was er veel belangstelling van pers, toch voelde ik voor het eerst van mijn leven bijna geen spanning voordat ik op moest. 

Mijn rol als Lady Mountbatten was een komische rol waar ik heel veel plezier aan beleefde. Ik mocht helemaal los gaan, een gek stemmetje opzetten, tapdansen, acteren en zingen. Tijdens de voorstelling was er direct een klik tussen mijn rol en het publiek, hetgeen ik achteraf ook wel snap aangezien de rest van het verhaal zwaar en serieus was. 

De dagen voor de première was het nog even spannend of ik wel op zou kunnen, een keelontsteking en fikse verkoudheid zorgde er namelijk voor dat ik geen toon meer uit kon brengen en louter op bed wilde liggen. Met hulp van mijn lieve ouders die een krat aan medicijnen en vitamines in hadden geslagen waardoor ik toch het podium op kon! 

Achteraf gezien ben ik zo onwijs trots dat ik 4 keer deze rol heb mogen spelen en wat mij betreft had ik hem nog veel vaker gespeeld! Ook de reacties waren geweldig, niet alleen waren mijn ouders, vrienden en klasgenoten super trots ook de burgemeester van Amstelveen, Meneer van Zanen, vond het de moeite waard mij te noemen. 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.