De werktijd jungle

09.10.2013
De wereld van juristen is een aparte, er is veel haantjes gedrag en om jezelf tot partner op te werken gaan mensen over lijken. Een 40 urige werkweek is veelal een onbekend fenomeen en 60 uur per week is eerder regel dan uitzondering. Mensen die leven om te kunnen werken zo zie ik ze. 
Sommige van jullie kennen wellicht het boek Zo Zuidas wel, een boek over het leven van advocaten op de Zuidas en steeds meer komt er naar buiten over de juridische wereld op de Zuidas, zo lekte er onlangs nog een afscheidsmail uit van een medewerker die opvallend eerlijk en openhartig is over zijn ervaringen bij zijn ex-werkgever, lees de mail hier.

Ter inleiding: De Zuidas is het metropool van Nederland op het gebied van advocatenkantoren. De grote, veelal internationale, advocatenkantoren zijn daar gevestigd en wil je het maken in de wereld van de advocatuur dan is de Zuidas the place to be. Met uurtarieven van gemakkelijk 500 euro is het tevens ook de duurste plek om je advocaat te vinden. Hoewel ook de salarissen er vaak niet om liegen moet je er heel wat voor over hebben en voor opzij willen zetten wil je overleven in de wereld van de Zuidas advocatuur.

Het eerste en misschien wel het belangrijkste dat je vaarwel moet zeggen als je aan de slag gaat op de Zuidas is je privé leven voor 22:00 uur ben je doorgaans namelijk niet thuis. Ga je rond 18:00 uur weg dan schijnt met zelf te veronderstellen dat je een halve dag vrij hebt genomen. Sterker nog het is een soort wedloop wie midden in de nacht voor het laatst heeft gereageerd in een correspondentie en het levert bonuspunten op om e-mails te verzenden midden in de nacht. [Inside tip: Een mail midden in de nacht verzenden zonder je nachtrust te verstoren? Dat kun je heel gemakkelijk arrangeren door een e-mail uitgesteld te verzenden. Hoe is dat weet?…….. ;)]

Goed dat is dus de situatie op de Zuidas en hoewel de situatie op mijn werk gelukkig niet zo extreem is zijn er wel degelijk overeenkomsten te vinden. Gelukkig zit ik niet tot 22:00 uur op kantoor [uitzonderingen daargelaten] maar een dag van 8 uur heb ik denk ik pas een keer of 5 gehad sinds ik ben begonnen. Nu ben ik geen ‘urenneuker’, sterker nog overuren worden hier toch niet betaald en dus waarom zou ik ze dan bijhouden en opschrijven, maar standaard werk ik per dag een uur langer. Daarbij is het de laatste tijd een uitzondering als ik pauze houdt, niet alleen is pauze in onze kantine houden praktisch onmogelijk, buiten op een industrietrein een rondje lopen is ook al niet bijster aantrekkelijk als ik al de gelegenheid zou hebben.

Een ander ding dat ik heel typisch vind, is het niet ziek zijn. Als je ziek bent kom je niet naar het werk maar ga je thuiswerken, offline zijn is geen optie. Eigenlijk geldt dat ook in het weekend en hoewel ik daar in het begin aan toe gaf en rustig nog een paar uurtjes zat te werken ben ik daar van af gestapt en ook qua overuren ben ik de afgelopen maanden al wat strenger voor mezelf geworden. Ik werk namelijk om te kunnen leven. Ik vind het prima om hard te werken en ben ook echt niet te beroerd om extra te werken maar mijn privé leven mag er niet onder leiden. Zo’n 100 jaar geleden ging men er nog vanuit dat wij een werkweek zouden hebben van 20 uur, de nieuwe welvaart zou vrije tijd zijn maar [helaas] is die voorspelling niet uitgekomen. [Lees het artikel over hoe een 20 urige werkweek de oplossing voor alles zou kunnen zijn hier]

Uiteraard is het niet zo dat alle juristen dit zo ervaren of werken in een omgeving waarin dit van hen word gevraagd, er zijn ook genoeg juridische functies waarin dit niet het geval is, maar toch is het wel iets wat vaak hoort bij het leven als jurist al zijn er uiteraard ook tal van andere beroepen en werkvelden waarin dit gebruikelijk is.

En jullie, zijn jullie keiharde Zuidas bikkels of werken jullie net als ik om te leven? 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.