Throwback Thursday: My start to run

08.11.2013
Het is al weer heel wat jaren geleden dat ik voor het eerst serieus met hardlopen begon. In de tussentijd heb ik het met fases fanatiek gedaan, iets minder fanatiek en soms gewoon helemaal niet. Het was dus geen droomstart die binnen mij binnen een jaar naar de halve marathon bracht, hoe mijn start begon vertel ik vandaag. 
Hardlopen deed ik incidenteel wel eens in de zomer als ik weer eens een bevlieging had dat ik wilde afvallen. Dat begon toen ik een jaartje of 16 was en dan liep ik 2 keer per week en was ik na 15 minuten helemaal kapot en ging ik weer naar huis. Ik liep op mijn gymschoenen en in een joggingbroek. Zoals ik al zei het ging met vlagen, zo kon ik het een paar weken volhouden en zo liep ik een of 2 keer per jaar. 

Toen ik stopte met hockeyen en ging studeren, we keren terug naar het jaar 2008, ben ik gaan googelen en ging ik op zoek naar een schema. Ik wilde gaan sporten maar had geen geld om bij een dure sportschool te gaan trainen en  geloof me in die tijd had Amstelveen alleen dure sportscholen! Dus ging ik hardlopen en kwam ik na wat googelen uit bij de start to run lessen van de Vlaamse Evy. Bij de Decathlon kocht ik in de uitverkoop een paar hardloopschoenen voor 15 euro en ik ging van start. Mijn moeder lachte zich een breuk toen ze hoorde hoe Evy je op weg hielp, maar voor mij werkte het en al snel, ik skipte wat lesjes, liep ik de vijf kilometer en weg doel. Zonder doel liep ik niet dus belande ik weer op de bank en deed ik weer relatief weinig aan sport. 

Toen ik na de zomer terug kwam uit Frankrijk, waar ik 2 maanden had gewerkt, vertelde mijn moeder dat ze was begonnen met hardlopen en dat ze zich had opgegeven voor een start to run cursus in het Amsterdamse Bos. Ze was toch maar gaan lopen met Evy en het ging haar erg goed af. Omdat het mijn eer te na was om straks te worden ingehaald door mijn moeder begon ook ik weer met trainen en haalde mijn motivatie uit het feit dat mijn moeder zo fanatiek aan het trainen was. Maar liefst 4 keer per week liep ze, wind, regen, storm, mijn moeder ging, echt bizar! 

Samen met mijn vader gingen we kijken in september 2009 bij de Dam tot Dam loop in Zaandam omdat mijn neef Sander daar aan mee deed. Ik werd zo gemotiveerd en zelf een beetje emotioneel van al die renners en het enthousiasme langs de kant dat ik me voornam dat ook ooit te gaan doen. Toen ik dit vertelde op een verjaardag tegen mijn oom en neven, allemaal fanatieke hardlopers destijds, werd ik vierkant uitgelachen, maar toch ging ik door en inmiddels had ik bij een hardloopwinkel een loop analyse laten maken en goede hardloopschoenen gekocht, Nike Pegasus. 

Toen de start to run cursus van mijn moeder was afgelopen ging ze door naar de vervolgcursus waar ook ik me voor op gaf en dus liepen we gedurende 9 weken iedere zaterdag ochtend door het Amsterdamse bos. De laatste week hadden we een strand training [zie foto hierboven]. De afsluiting van de training was de Olympisch Stadion loop waarbij je kon kiezen voor de 5 of 10 kilometer. Mijn moeder ging voor de 5 en ik voor de 10 en zo liep ik voor het eerst van mijn leven een hardloopwedstrijd. Veel kan ik me er niet meer van herinneren alleen dat het verschrikkelijk hard regende en dat ik verzuurde bij binnenkomst in het stadion. Uiteindelijk liep ik 1:04:17 over de 10 kilometer.

Mijn moeder liep de 5 kilometer in 35 minuten en daar ben ik nog steeds verschrikkelijk trots op, dus mama als je dit leest, dank voor als je discipline  motivatie en de gezellige trainingen samen en ik ben zo onwijs trots op je dat je het zo goed deed! 

Na de olympisch stadionloop was ik nog wel even gemotiveerd maar al snel had ik geen doel meer en liet ik de trainingen wederom lopen. Gedurende een jaar heb ik vrijwel niet gelopen, een combinatie van geen motivatie, drukte met stage, studie en het krijgen van Pfeiffer wat dan ook niet echt mee werkt. In het laatste jaar van mijn studie besloot ik weer te gaan hockeyen en dus ging ik de zomer voorafgaand aan de trainingen ook maar weer hardlopen, ik wilde immers niet als een hijgende koe op het veld staan, en hoewel ik mijn start to run met Evy af maakte heb ik het daarna een beetje laten verwateren.

Maar toen….. [we zitten inmiddels al in de zomer van 2012] Ik was afgestudeerd, ging studeren in Maastricht en ging op mezelf wonen. Ik schafte een nieuw paar hardloopschoenen, knal roze Nike Lunar’s, aan en ging vanaf september 2012 met frisse moed van start met lopen. Ik liep eerst 2 keer per week, maar al snel werd het 3 a 4 keer per week en dus gaf ik me op voor de 8km op de Amsterdam Marathon. Ik begon te investeren in goede hardloopkleding en ondanks mijn drukke schema liep ik meer als ooit tevoren. Tijdens de 8 kilometer leek ik wel te vliegen, de 8 kilometer gingen me heel makkelijk af en ik finishte in 39:56. 

Sinds die tijd werd hardlopen een passie en obsessie voor me, ik bleef rennen en er kwam geen einde aan. Zelfs met een gevoelstemperatuur van -19 heb ik afgelopen winter gewoon gelopen, de enige uitzondering die ik maakte was gladheid, als het glad is loop ik niet, Wat wel eerlijk is om te vertellen is dat ik in die periode maar 20 uur in de week werkte en niet meer studeerde en dus tijd genoeg had om te lopen, niet geheel onbelangrijk. Eind januari liep ik met gemak 14 kilometer en ik begon stiekem al een beetje te denken aan de halve marathon van Rotterdam en had me al opgegeven voor de circuit run in Zandvoort, maar toen, toen lag ik ineens van de een op andere dag in het ziekenhuis. Of het met al dat hardlopen en mijn obsessie voor buikspieroefeningen te maken heeft gehad durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar ik weet inmiddels wel dat 4 keer per week lopen de max voor mij is.

Nadat er na een maand werd ontdekt dat ik ACNES had, een beknelling van een zenuwtakje in mijn buikwand en ik moest tot en met mei absolute rust houden qua sporten. Ik baalde als een stekker natuurlijk want ik was net zo goed op weg! In de maand mei mocht ik weer sporten maar ging ik op vakantie en ben ik niet gaan hardlopen. 

In juni van dit jaar heb ik dus alles eigenlijk weer vanaf 0 moeten opbouwen, dus als je het goed bekijkt heb ik in 4 maanden toegewerkt naar de halve marathon en daar ben ik stiekem best wel heel erg trots op! Zeker als ik me ook nog bedenk dat ik eind augustus en begin september ook een aantal weken niet heb kunnen lopen door problemen en een ingreep bij mijn buik….. zo zie je maar waar je met motivatie en doorzettingsvermogen allemaal kunt komen 😉

Al met al ben ik dus pas echt goed gaan trainen en lopen sinds ik op mezelf woon, hoe ben jij met hardlopen begonnen?

Omdat ik regelmatig de vraag krijg hoe je het beste kunt beginnen met hardlopen zal ik vanmiddag mijn 5 tips met jullie delen, dus stay tuned!

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.