De Marathon: Van 25-38 kilometer

16.04.2014
Vanmorgen plaatste ik al het eerste deel van mijn marathon verslag online. Het tweede deel kan natuurlijk niet lang op zich laten wachten en dat is het deel van 25 tot 38 kilometer. Het deel dat pijn deed, het deel waarop ik ging wandelen en waarop ik zo vele heb zien uitvallen. 
Op het moment dat ik weg loop bij mijn vriend op het 25 kilometer punt loop ik recht op de Erasmusbrug af. Wind tegen, of althans zo voelt het en omhoog, shit het doet pijn. Ik besluit te wandelen, maar het publiek pept me op om al weer heel snel door te gaan rennen. Eenmaal van de brug af zie ik snel de toppers die al bijna bij de finish zijn, het is gek te weten dat ik nu nog een kilometer of 16 moet lopen om daar te zijn. Ik loop door en de weg loopt af door een tunnel. Het is donker in de tunnel en ik merk dat ik mijn balans en evenwicht kwijt ben, ik ben bang om te vallen en besluit te gaan wandelen. 

Als ik uit de tunnel kom zie ik iemand met een camera me vastleggen, ach die ken ik toch niet flitst er door mijn hoofd en ik zet mijn smile niet op. Tot ik zie wie er achter de camera staat. Het is David, hij had wel gezegd misschien naar Rotterdam te komen maar waar en of hij er zou zijn wist ik uiteindelijk niet. Achteraf zei hij zoveel medelijden met me te hebben toen hij me zag dat hij bijna voor me de rest had willen lopen en gezien mijn gezichtsuitdrukking daar kan ik me dat wel voorstellen.  Ik liep verder en in plaats van de focus op mezelf leggen verlegde ik mijn focus op de andere kant, de mensen die op 39/40 km liepen. Ik zag een ballon met 3:30 en probeerde Bart te spotten omdat ik wist dat hij rond die tijd wilde finishen. Een paar minuten na de ballon zag ik hem, het gaf me even moed en ik liep door. 

Het Kralingsebos, het is een berucht stuk en ik had me voorbereid op het ergste, stille stukken waar niemand zou staan. Maar er waren genoeg mensen, het moeilijke was dat iedereen ging lopen, wandelen, stil stond of op de grond lag, het leek wel een slagveld waarin iedereen verloren naar de eindstreep liep. 
Ik was ook niet meer helemaal bij en maakte wandelend deze Selfie, nee echt sexy zag ik er niet meer uit. Maar wie is dat daar rechts in het geel? Het is Lucy! Ik ontmoette haar en buurman Erik tijdens de 30 van Schoorl. Ik liep een stukje samen met haar maar de pijn was te erg, ik kon niet meer dus na 2 kilometer liet ik haar gaan. Wat een topper, Lucy als je dit leest; ik ben trots op jullie!!
Ik loop verder en focus me op de 37 kilometer, daar staat een digitaal aanmoedigingsbord en daar staat Denise. Ik wissel het wandelen en hardlopen af en wat doen mijn benen zeer. Opgeven is geen optie voor mij maar ik zie mensen met bosjes afhaken. Ik moet en zal doorlopen en eet mijn laatste Dextro, shit waarom heb ik er maar 3 meegenomen? Ik zie het 37 kilometer punt staan en zie het digitale bord staan. 
Edwin: Run Girl Run, Just do IT!
Josianne: Stacey! Go Go Go! Je kan het!
#halfcrazyrunners: Stacey! Nog een klein stukje!!
Sabiana/Senne: Go tante Stacey! Bijna bij de finish, jeej! Kusje van Senne

Het doet me goed het te zien en ik loop door. Heel veel dank voor iedereen hierboven die zijn of haar aanmoedigingen heeft gestuurd!!! In de verte zie ik vervolgens het spandoek van #halfcrazyrunners en ik zie Marleen en Anouk staan. Ik val half in de armen van Anouk, de meiden zijn zo verschrikkelijk lief voor me. Ik kan wel huilen, ik ben kapot. Ik mag wat drinken en Marleen geeft me nog wat Dextro voor onderweg [thanks meiden!!!] na wat bemoedigende woorden loop ik door. Niet veel later is daar ook Denise. Ze heeft een super gaaf bord gemaakt en na even hoi te hebben gezegd loop ik verder, op naar de 38. Nog nooit ben ik zo blij geweest een bord te zien met een kilometer aanduiding. Bij het 38 kilometer punt zou ik namelijk de vliegtuigmodus van mijn telefoon halen en mijn vriend bellen. Ik kreeg zijn voicemail.

Maar dan is daar mijn held, een held die de komende 4 kilometer voor mij mogelijk heeft gemaakt en die ik morgen de hemel in ga prijzen in het laatste deel van het verslag, de 38-42. 

Foto boven aan het artikel met dank aan en met © David Stegenga – Urban Runners. 

Het verslag van kilometer 38-42 volgt morgen ochtend. 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.