My life after the marathon #2

24.04.2014
De medaille van de marathon hangt op een speciaal haakje aan mijn medaille hanger en pronkt op de achtergrond van mijn telefoon. Denken aan de marathon doe ik nog dagelijks, maar ik begin ook steeds meer vooruit te kijken en nieuwe doelen te stellen. 
Afgelopen maandag liep ik mijn eerste post marathon rondje en dat voelde goed, geen pijntjes in mijn knie en ook geen spierpijn meer. Maar herstelt ben ik nog niet helemaal, ik merk namelijk dat ik nog steeds vermoeid ben en mijn nachtrust extra hard nodig heb. Naast vermoeidheid heb ik gelukkig geen ongemakken en lijkt mijn lichaam de marathon behoorlijk goed te hebben getrokken. 

Zoals ik al eerder schreef ben ik voornemens in Leiden te gaan lopen op 18 mei, de halve marathon lonkt maar wellicht is de 10 toch iets verstandiger. De knoop hoef ik gelukkig nog niet door te hakken, daar kan ik nog wel een weekje of 2 mee wachten. 

Waar ik niet mee ga wachten is met het trainen van mijn vriend. Huh, wat ga je doen? Voor de grap vroeg ik onlangs aan mijn vriend of ik toevallig voor hem ook een startbewijs moest regelen voor de Dam tot Damloop. Voor de grap omdat hij echt niets heeft met hardlopen, hij kan zich niet voorstellen dat je voor je lol 16 kilometer zou gaan rennen, laat staan een halve marathon of een hele. Desalniettemin vind hij het wel super knap dat ik het wel doe en kan.

De afgelopen maanden ging mijn vriend regelmatig mee naar wedstrijden, maar tot voor kort had ik niet het idee dat dit enige verandering in zijn mening over hardlopen bracht. Na de Zandvoort Circuit run, eind maart, voelde ik echter al een kleine kentering. Waar ik al sinds augustus voorstel samen een rondje te gaan lopen, leek het hem nu ineens een leuk idee en zei hij zelfs dat dit hem nog wel een leuke wedstrijd leek om ooit te doen. Ik was stom verbaasd maar probeerde niet gelijk de druk op te voeren. 

Maar toen ik onlangs voor de grap vroeg of ik voor hem ook een startbewijs voor de Dam tot Damloop zei hij ‘Ja, hahaha’ niet erg overtuigend, maar op Whatsapp zijn dat soort dingen altijd moeilijk te peilen dus besloot ik het zaterdag morgen nog even te verifiëren. En tot mijn grote verbazing zei hij weer ja.

Inmiddels zijn we al weer een paar weken verder en wordt het nu dan echt tijd om te gaan trainen. Aan sportiviteit en conditie zal het bij hem niet liggen met al zijn voetbal trainingen en wedstrijden in de week, het zal meer gaan om een verandering in zijn mindset en het aanbrengen van een duurloopconditie. 

Morgen avond beginnen we met de eerste training en ik verheug me er verschrikkelijk op. Eindelijk heb ik een hardloopmaatje om 2 keer per week mee te gaan trainen. Daarbij hebben we voor mijn vriend ook nog eens een super coole outfit gekocht bij de Nike store in Praag. Over de vorderingen hou ik jullie uiteraard op de hoogte. 

Lopen jullie de Dam tot Damloop? 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.