Rokjes Loop

08.04.2014
Gisteren vond in Amsterdam Oost de Jaarlijkse Rokjesdagloop plaats. De term Rokjesdag is afkomstig van chrijver en columnist Martin Bril die jaarlijks rokjesdag aankondigde als de eerste echte lentedag waarop vrouwen, zonder afspraak, plotseling winterkleding verruilen voor een jurk of rokje en blote benen. 
Een paar weken geleden las ik via via een berichtje over deze wedstrijd die op amper 10 minuten fietsen van mijn huis wordt georganiseerd. Maar ja, een week voor de marathon een wedstrijd lopen, zou dat slim zijn? Toen ik zag dat er naast de 10 kilometer ook een 5 kilometer loop was en dat er een roze lint aan de medaille zou zitten [die kleur ontbrak nog in mijn collectie] ging ik overstag. 

In de e-mail van mijn trainer Rob stond dat ik rustig moest lopen en vooral niets moest gaan pushen en met dat voornemen trok ik mijn rokje zondag aan. Ik koos voor mijn Bjorn Borg pakje dat ik een jaar of 3 geleden in Batavia Stad kocht en waar een rokje aan het broekje is vastgemaakt. Het was dezelfde outfit als die ik droeg tijdens de 8 kilometer bij de Amsterdam marathon in 2012, een wedstrijd die toen bizar goed ging omdat ik binnen de 40 minuten de 8 kilometer liep. Dat moest dus wel goed gaan.

Eenmaal op het sience park was het tijd voor een meeting met de andere meiden die ik kende die allemaal mee zouden doen. En om 14:15 zou de race beginnen, dat zou mooi uitkomen aangezien ik graag om 15:30 gedoucht en wel in de trein op het Amstel Station wilde zitten. Helaas startte de race een stuk later en op een of andere manier zakte daardoor het advies ‘Rustig en niets pushen’ daardoor een beetje weg. Ik begon te lopen en merkte al vrij snel dat er weinig mensen voor me liepen en als ik achter me keek was er ook niet veel te zien. Even flitste het door me hoofd, Stac wat ben je aan het doen, doe ff normaal, maar aan de andere kant dacht ik ook, what de F* ik heb nog nooit bij een wedstrijd zo vooraan gelopen, dit is cool! Ik besloot maar even voor de coolheid te gaan om het zo te zeggen en liep door. Omdat ik vrij hard liep was ik blij het bordje van 4 kilometer te zien, ik schrok, als ik nu al blij ben 4 kilometer te zien hoe moet dat volgende week dan? Ik besloot volgende week even voor volgende week te bewaren en nu te genieten van het lopen. Vlak bij de finish zag ik al wat meiden staan en hoorde ik uit de speaker dat de nummer 12 finishte, what de nummer 12, dan zou ik uhm even tellen hoeveel er voor me lopen, 15de worden! Ik kom over de finish en ben zo verbaasd over mijn plek dat ik vergeet mijn horloge stil te zetten. Ik neem mijn medaille in ontvangst klets nog even en ga dan snel naar huis, op naar de verjaardag van mijn schoonmoeder. 

0 reacties

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.