Legally-Fit: Verslag CPC run

10.03.2015

SAMSUNG CAMERA PICTURESZondag was het zo ver, ik ging de halve marathon lopen tijdens de City Pier City run in Den Haag. Met behoorlijk wat zenuwen nam ik plaats in het startvak, maar die waren nergens voor nodig zo bleek achteraf, ik verpletterde mij PR met meer dan 2 minuten!

IMG_7756
Met zenuwen in mijn buik werd ik bakker en begon ik aan de dag. Na te hebben ontbeten met uiteraard havermout was het tijd om me om te kleden. Ik had via Zalando een heel leuk nieuw broekje besteld maar deze bleek helaas te groot te zijn en dus moest ik bedenken wat ik dan aan zou gaan doen. Gelukkig heb ik maar 1 fijn kort broekje en was de keuze snel gemaakt. De keuze voor een shirtje vond ik iets lastiger. Voor mij was het net te koud voor een tanktop en een T-Shirt tsja, ik heb niet veel hele leuke exemplaren en ik wil er toch een beetje leuk bijlopen. Dilemma’s, dilemma’s zoals je zult begrijpen. Uiteindelijk kies ik voor mijn nieuwe gele shirtje van Nike dat van een dun materiaal is gemaakt en waarvan ik de mouwen kan opstropen, ideaal voor mij.

Goed genoeg over de kleding want mijn ouders stonden voor de deur. Via via had ik een startbewijs over gekocht maar hier bleek geen tas afgifte bij te zitten en dus stond mijn zaterdag avond in het teken van STRESS! Zo veel stress dat op miraculeuze wijze mijn ouders lucht kregen van deze crisis op de bank bij mij [Lieverd, ik weet dus inmiddels dat jij mijn vader een appje heb gestuurd ;)]. Die lieverds gooide gelijk al hun plannen over boord en ja hoor daar waren ze en gingen met me naar Den Haag.

tijdelijk2
Mijn vader parkeerde heel dicht bij het wedstrijdterrein en zo waren we binnen no time op het malieveld. Eenmaal net op het malieveld kwamen we nog een bekende tegen en gingen we daarna op zoek naar de kleedtent. Na me te hebben omgekleed [ik had in de auto en naar de locatie een lange broek aan] speldde mijn moeder behendig mijn startbewijs op mijn shirt en begonnen de kriebels pas echt. Ik maakte mijn telefoon en horloge in orde en toen was het tijd om richting het startvak te gaan. Ondertussen leerde ik van mijn moeder dat het grijze lipje in je hals bij Nike shirts is voor je oortjes door heen te doen, dat wist ik dus niet, maar wel super slim. Dus bij deze heb ik deze slimme tip van mijn moeder even met jullie gedeeld.

SAMSUNG CAMERA PICTURESIk had gelezen over de pacers van Runner’s World en had thuis al besloten mee te lopen met die van 1:55. Mijn PR op de halve marathon stond op 1:56:48 tijdens de halve marathon van Egmond in 2014. Het was niet mijn bedoeling om vandaag mijn PR te verbreken maar 1 ding wist ik wel, ik voelde me zeker, ik voelde me lichamelijk goed en ik wist dat er wel wat van die tijd van Egmond af moest kunnen. Of het vandaag kon, ik had geen idee, maar mikte bij mijn ouders op een tijd tussen de 1:55 en 2:00 en hoewel ik natuurlijk hoopte op een PR was dat niet mijn uitgangspunt.

0-5 KM
In het startvak ging ik bij de pacers staan van 1:55. En toen gingen we van start. Waar ik vorig jaar mijn eerste kilometer in 3:48 liep, liep ik hem dit jaar in 6:08. Niet omdat ik niet sneller wilde, maar omdat ik niet sneller kon. Wat was het verschrikkelijk druk. In mijn hoofd zou het wel beter worden, het zou wel rustiger worden dacht ik, als ik maar voorbij die 4/5 kilometer ben dan zou het wel beter gaan. Ondertussen bleef ik de hesjes en ballonen van de pacers angstvalling in de gaten houden, ik was namelijk als de dood dat ik ze uit het oog zou verliezen.

5-10 KM
Vorig jaar zat ik al stuk op de 7 kilometer en mentaal was dit een berg waar ik tegen op zag, zou dat dit jaar ook weer gaan gebeuren of ging het dit jaar gewoon lukken? Bij het 7 km punt liep ik en voelde ik me goed, dat was een opluchting. Het enige jammer was dat het maar niet rustiger leek te worden, ik kon amper zien waar ik liep en er zijn altijd mensen die je pas afsnijden waarna je met moeite kan blijven lopen zonder te vallen. Op de een of andere manier haal je die mensen dan ook 10 keer in een wedstrijd in waarna ze je een paar minuten laten weer bijna laten vallen. Maar goed dit zijn dingen waar ik me verschrikkelijk aan kan ergeren tijdens een wedstrijd, maar ik erger me dan ook aan werkelijk alles als ik een wedstrijd aan het lopen ben. Het kan een lipje zijn dat uit iemand’s shirt steekt, de manier waarop iemand zijn voet neer zet of een runkeeper die op luidspreeker staat [WHY MENSEN WHY! ik hoef niet te weten wat jouw runkeeper je vertelt!]. Uuuh… goed ik liet me even gaan in mijn frustraties tijdens het lopen. Maar ik voel me goed, het gaat lekker en ik verheug me op het moment dat ze Scheveningen in lopen.

10-18 KM
Tot kilometer 13 gaat het prima, daarna merk ik dat ik ga aftellen, nog maar 8 kilometer hoor ik mezelf in mijn hoofd tegen mezelf zeggen. Kom op Stac, je bent al over de helft het is zonde de pacers nu te laten gaan. Ik merk dat het even zwaar wordt en neem dus maar een gel snoepje, man wat werken die dingen want voor ik het weet loop ik weer lekker achter die pacers aan. Echter blijft het zo druk dat het dringen is om in een fijne afstand van de beide heren te blijven. En dan is daar de boulevard en het strand. Ik kan er niet van genieten, waar ik vorig jaar dit een super leuk stuk vond om te lopen moet ik nu met mijn kiezen op elkaar. We zijn inmiddels kilometer punt 15 gepasseerd en dat betekend dat ik nog maar 6 kilometer hoef te lopen. Ik bedenk me dat ik uit werk op de loopband ook vaak ‘even’ die 6 kilometer loop en dat ik me daarna altijd super voel en hoop dat, dat nu  ook zo zal zijn. Uiteraard geheel tegen beter weten in want puffff mijn benen die gaan zich straks echt niet ineens beter voelen, sterker nog ik moet het gaan bezuren de komende dagen en uren. Het enige wat mij nog op de been houdt is het idee dat ik straks een stukje naar beneden ga, maar als het eenmaal zo ver is valt het tegen, het is wederom onwijs druk en mijn benen vinden zelfs een afdaling niet meer leuk. Ik kijk in een tunnelvisie en zie alleen nog die ballon met 1:55 er op staan, als ik daar maar bij blijf, dan gaat alles goed.

18-21,1 KM
Oooooh My….. Dit doet pijn, ik wil niet meer! Mijn benen willen niet meer, dat is duidelijk. Gelukkig is mijn hoofd een stuk sterker dan mijn benen en weet ik door te gaan. Hoe? Ik denk alleen maar aan die super goede tijd die ik momenteel aan het lopen ben en aan mijn ouders die bij de finish op me staan te wachten. Die super lieve lieverds die daar op mij staan te wachten en op wie ik zo trots ben en wie zo trots op mij zullen zijn als ik straks daar over de finish kom. Ik sluit mezelf volledig af van alles en iedereen, ik hoor alleen nog mijn muziek en voel bij iedere stap die ik neerzet de spieren in mijn bovenbenen verder verkrampen.
Als ik een fotograaf zie van de organisatie weet ik er een duim en glimlach uit te persen maar zodra ik voorbij ben verval ik weer in mijn ‘hijgende koe’ houding en gaat mijn mond steeds verder open hangen terwijl ik de finish nader. Ik besef me heel goed dat ik er verre van charmant uit zie maar besluit mezelf te herpakken als ik op de finish laan ben. Maar mijn god wat lijkt het lang te duren voor ik daar ben!
tijdelijk3
EINDELIJK zie ik daar die afslag naar links richting de laan van de finish. De pacers lopen een paar meter voor me, ik loop niet helemaal meer in hun spoor maar ik moet iets lossen om niet neer te gaan na de finish. Ik ren, ik wil over die finish komen, ik steek mijn handen in de lucht en daar ga ik over de finish, jeeeeeeeh!

Finish!
Na de finish is het eerste wat ik doe mijn horloge stil zetten waarna ik zie dat ik niet alleen een PR heb gelopen maar ook nog eens onder de 1:55 heb gelopen… WAAAAAH! Dat had ik helemaal niet verwacht. Uiteindelijk blijk ik 1:54:35 te hebben gelopen. Voor ik loop ik richting de medailles en bel ik mijn ouders, die ik niet zag helaas bij de finish en zij mij slechts in een kleine flits. Snel bel ik ook mijn lieve M. die ik al uit hijgend vertel dat ik een PR heb gelopen en hij is verschrikkelijk trots op me.
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Al snel daarna zie ik mijn ouders en het eerste wat ik doe ik mijn moeder knuffelen. Wat is ze trots, net als mijn vader en wat ben ik blij ze te zien en vast te houden. Mijn moeder is stiekem wel een beetje bezorgd omdat ze zag dat ik heel diep ging, maar ik voel me op wat stijve benen prima. Ik kleed me snel om, doe wat warms aan en dan gaan we lekker snel weer richting de auto.

Zo zie je maar, vorig jaar verliep de CPC dramatisch, dit jaar loop ik een dik PR! Dat het onder het toeziend oog van mijn ouders was, maakte het geheel nog wat specialer.

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Tags: , , ,
Categorie: #Legallyfit, Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

15 reacties

  • Reageer Maartje 10.03.2015

    Super gedaan! Je mag trots zijn! Ik heb bij de finish gekeken, maar kon je helaas niet ontdekken. Balen dat ik zelf niet kon lopen, maar als toeschouwer er bij zijn was eigenlijk ook top! Op naar de Zandvoort Circuit Run. Daar hoop ik ook weer bij te zijn

  • Reageer mieke 10.03.2015

    wat een super leuk verhaal. trots mag je zeker zijn. Goed gedaan!
    Ik heb zondag mijn eerste 10k wedstrijd, ben nu al zenuwachtig. Maar hoe dan ook een PR ga ik lopen 😉

  • Reageer Jenn 10.03.2015

    Wat goed zeg!

  • Reageer Sherinda 10.03.2015

    Knap hoor 🙂 goed gedaan!

  • Reageer Daria 10.03.2015

    Super goed gelopen! Een PR wauw! En wat schrijf je veel liefs over je ouders 🙂

    • Reageer Stacey 10.03.2015

      Dank je wel voor je lieve reactie, ik heb ook mazzel met mijn ouders dus eigenlijk zouden ze nog veel meer lieve woorden verdienen 😉

  • Reageer Linda 10.03.2015

    Wauw super gelopen! Door al die CPC verhalen zit ik te denken om volgend jaar mijn eerste halve daar te lopen.

  • Reageer Yamina 10.03.2015

    Wat ontzettend goed gedaan! Gefeliciteerd met je PR.

  • Reageer Marian 10.03.2015

    Gefeliciteerd, wat heb je een top tijd neergezet! En wat heb je fijne mensen om je heen staan. Mooi om te lezen hoe je hier over schrijft. Mag ik vragen welke longsleeve van Nike dit is? Ik zie hem steeds vaker voorbij komen en volgens mij is het een hele fijne. Geniet maar van je PR!

    • Reageer Stacey 10.03.2015

      Hoi Marian, Hartelijk dank voor je leuke reactie! Ik heb het shirtje in de uitverkoop bij Zalando gekocht maar zie dat hij in het geel nu niet meer beschikbaar is. Via onderstaande link zou je de andere kleuren moeten kunnen vinden.
      https://www.zalando.nl/nike-performance-longsleeve-zwart-n1241d00a-q12.html

      • Reageer Marian 10.03.2015

        Dankjewel voor je reactie. Hoe vallen de maten uit? Draag normaal gesproken xs, maar te strak is ook niet zo prettig lijkt mij..

        • Reageer Stacey 10.03.2015

          Ik draag altijd een XS en heb van deze shirtjes ook een XS. Zelf vind ik ze heerlijk zitten en ze zitten niet overdreven strak ofzo.

  • Reageer Nathalie 10.03.2015

    Leuk om te lezen! Super goed dat je niet op hebt gegeven! Gefeliciteerd met je PR!!

  • Reageer Danielle 10.03.2015

    Toppertje! Lekker verslag heb je geschreven.. en een PR in de pocket.. HIGH FIVE!

  • Reageer Linda 11.03.2015

    Wat een geweldige tijd heb je gelopen! Er was echt iets speciaals met afgelopen zondag, want zoveel mensen hebben een PR gelopen. Ikzelf liep voor het eerst de 10 onder het uur, echt geweldig 🙂

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.