Legally-Fit: Verslag Zandvoort Circuit Run

31.03.2015

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Wind, regen, hagel en storm. Nee, het weer zat niet echt mee. Samen met duizenden andere lopers trotseerde ik de elementen en deed ik mee aan de zevende editie van de Runner’s World Zandvoort Circuit. Het bleef niet bij het trotseren want met het lopen van een PR versloeg ik de elementen keihard. Vandaag mijn verslag, niet alleen in woord maar ook in de vorm van een filmpje en uiteraard legio’s foto’s. 

Lees waarschuwing: Van het lezen van dit verslag kun je het koud krijgen.

Geen zin om te lezen? Kijk dan mee met het filmpje!

Downloads8
De wekker

Oh my, om 08:00 [hetgeen door het verzetten van de tijd dus eigenlijk 07:00 uur is volgens ons lichaam] gaat de wekker van mijn lieve M. Hij moet voetballen. Hoe graag ik hem ook zou vergezellen tijdens het ontbijt, ik val weer als een blok in slaap. Na 45 minuten schiet ik overeind, half in paniek, hij is toch nog niet weg? Geen idee waarom ik zo in de stress schiet maar wakker ben ik en daardoor neem ik ook kennis van de grillige lucht die boven Amsterdam hangt. De weersverwachtingen kloppen, helaas… Zin om te lopen, nee, zin is ver te zoeken. Gevolg is een klaagzang waarom ik geen zin heb en waarom ik niet wil gaan. M. reageert zoals iedere man zou reageren, ‘Dan ga je toch niet?’. Slik, daar zit wat in. Nee, ik ben geen watje houd ik me voor, ik kan dit!

Moed in praten
De tekst ‘Dit kan ik’ werd mijn mantra. Tijdens het maken van mijn ontbijt, het opeten, het aankleden en eigenlijk de rest van de dag tot de finish bleef het door mijn hoofd zingen. IK bleef mezelf moed in praten om te gaan en dacht aan het moment dat ik over de finish zou komen en ik met M. in een strandtent aan de warme choco zou gaan. Maar eerst nog een kleding dilemma wat al in de slaapkamer begon want wat doe je in godsnaam aan als je in deze omstandigheden gaat hardlopen? Ik besloot een lange broek aan te doen met mijn gele shirtje en de rest van mijn tas vol te stouwen met kleding setjes om in ieder geval genoeg opties te hebben als ik daar zou zijn. Het twijfelen en ontbijten duurde allemaal veel langer dan ik dacht en voor ik het wist moest ik al weer richting het station. Oeps, dat werd rennen!

Kedekedeng – Wat is dit eng – het weer is een kreng
Nog net op tijd ben ik op het Amstel Station waar ik snel een koffie scoor bij de Starbucks. Het plan was om dit op Centraal te doen maar omdat het daar altijd een stuk drukker is ben ik stiekem best trots op het feit dat ik me deze oplossing bedenk. Van de metro naar de Trein en dan is het kedekedeng richting Zandvoort samen met heel veel andere hardlopers in de trein. Een van de weinige inzittende die niet in hardloopkleding gehuld is merkt dan ook op tegen haar partner: ‘Er zal wel iets met sporten zijn dat ze er allemaal zo uit zien’. Die mevrouw was blijkbaar al wakker voor 12 uur op zondag, heel scherp!
Eenmaal op het station in Zandvoort moet ik mijn mantra zeker 10 keer herhalen om mezelf er van te weerhouden niet in de trein terug te stappen. Het regent en ik word bijna van het perron geblazen, maar ‘dit kan ik’ weet mij er van te weerhouden en ik stap stevig door richting het circuit.

Downloads10
Ode aan de Vip Room

Tijdens mijn weg van het station naar het circuit is het redelijk nat en koud en ik ben dan ook heel dankbaar als ik binnen mag komen in de Runner’s Wolrd Vip Room. Vorig jaar mocht ik daar als Dreamteam lid ook al aanwezig zijn, maar toen waren de weersomstandigheden wel een stuk beter en hulde ik me in een korte broek en tanktop tijdens de wedstrijd. Dit jaar is dat anders maar ik ben niet de enige die met het weer in zijn maag zit want het is gezellig druk en ik hoor uit alle kanten de vraag ‘Goh, wat doe jij aan?’. Van Runninglau, JKR, Jessica, Half Crazy Runners, Urban Runners tot aan Kisten en Gaby aan toe, iedereen was aanwezig in de ruimte en het was een leuke reünie/samenkomst van sportieve bloggers. Oud klasgenootje en vriendinnetje Kelly was er ook die gelijk soortig jasje droeg, dat moest even op de foto natuurlijk en toen wa shet tij dom te gaan. Samen met Jasmine loop ik richting het startvak waar nog even een welbekende ‘Startvak Selfie’ wordt genomen en voor we het weten mogen we gaan lopen.

Als een coureur over het circuit 1-4,3 KM
Het circuit vind ik leuk om te lopen, het is een mooi breed en overzichtelijk stuk waardoor je niet veel last hebt van de drukte en je fijn in je eigen tempo kunt lopen. Van te voren heb ik niet met mezelf afgesproken wat mijn eindtijd ongeveer zou moeten worden, gezien het weer moet ik er maar het beste van maken, maar er is toch wel een sprankje hoop dat ik mijn tijd van vorig jaar kan verbeteren. Ik loop verder en probeer niet te snel van start te gaan. In de verte zie ik Nikki en Marlous lopen en denk er even aan om me bij hen te voegen, maar het begint te kriebelen, ik wil harder en na gedag te hebben gezegd loop ik door. Het is een grote familie want voor ik het weet kom ik Kelly tegen, daarna Laura en vlak voor ik het circuit echt af loop kom ik langs Jessica.
Ik snap er geen snars van, Stacey, de loper die nu niet perse wordt aangemerkt als een doorloper, die haalt iedereen in…

Zandhappen en natte voeten halen 4,4-7,5
Zodra we het circuit af lopen begint het pas echt. Op het strand hebben we vol wind tegen en mijn schoenen zijn inmiddels volgelopen met water. Het regent als een malle en ik bedenk me dat ik spijt heb dat ik geen shirt met lange mouwen onder mijn jasje heb gedaan. Beter koud dan warm denk ik en ik loop door op een tempo wat voor mij goed voelt. Kijken op mijn horloge doe ik niet, mijn Nike watch is verre van waterdicht en ik vind het zonde hem kapot te maken omdat ik hem aan mijn moeder heb belooft. Hoe hard ik loop, ik heb geen idee maar ik voel me een slak en verwacht dan ook dat ieder moment er mensen zullen komen die me in gaan halen. Grappig genoeg erger ik me tijdens deze wedstrijd eens niet, nee echt, ik weet het, het is een soort van ding wat ik tijdens iedere wedstrijd heb, maar het kan me werkelijk niet schelen hoe de persoon voor me zijn voeten neer zet en of die mevrouw naast me geen deo heeft gebruikt. Tijdens het lopen ben ik in gedachte al een artikel aan het schrijven, een heel positief verhaal over alles om een wedstrijd heen en voor ik het weet zie ik de strand opgang al uit mijn linker ooghoek. Strandopgang of afgang net hoe je het wilt noemen, in ieder geval het moment waarop je, je door het mulle zand naar boven moet werken, het is niet zo mijn ding. Ik besluit een gel snoepje te nemen en het gewoon te doen.

Supporters in weer en wind
Eenmaal boven baal ik dat we pas bij kilometer 7,5 km zijn want plots zijn mijn benen moe. Het stuk om het strand af te komen is altijd zwaar, maar op de een of andere manier herpak ik me. We zijn weer op een fijne ondergrond en ik weet dat het stuk door Zandvoort leuk en gezellig is. Ondertussen blijf ik mezelf afvragen waar iedereen toch is. Ik loop ondertussen door, niet kijkend op mijn horloge, maar voelend dat ik op een tempo loop waarop ik het nog wel 4 kilometer uit kan houden. Ik deel de resterende 4 kilometer op in 2 stukken, het stuk tot het station en het stuk na het station. Terwijl ik in mijn hoofd vast aan het bedenken ben wat ik wil gaan bestellen in de strandtent tijdens de lunch loop ik het centrum van Zandvoort in. Ik verwacht er geen mensen dit jaar en gelijk zouden ze hebben want wie staat er nu vrijwillig buiten in dit weer? Maar weer of geen weer er staan genoeg mensen om alle lopers aan te moedigen, dat is toch geweldig?! De toeschouwers gaven me een glimlach en voor ik het wist was ik al bij het station, vanaf daar was het nog maar 2 kilometer naar de finish en ik wist dat ik het zou gaan kunnen, weer kan ‘dit kan ik’ in mijn hoofd.

Downloads9
Liefde geeft je vleugels

In de straat van het station naar het circuit stonden veel kindjes die een high 5 wilde geven, die reactie als ze hem dan ook krijgen vind ik zo onwijs leuk dat ik er altijd graag aan mee doe. Voor ik het wist draaide ik het circuit op, die eerste kilometer van die laatste 2 was voorbij gevlogen. Ik zette aan en keek om me heen of ik heel toevallig M. zag staan. Hij zou me ophalen uit de voetbal maar gezien het weer had ik het hem ook niet kwalijk genomen als hij lekker in de auto was blijven zitten. Ik rende door en zag daar heel in de verte ineens mijn knapperd staan, ik herkende hem aan zijn jas en toen ik dichterbij kwam had ik een glimlach van oor tot oor, daar stond hij, mijn lieve vriendje. Terwijl hij foto’s maakte riep ik dingen als ‘heey schatje’ en ‘ik zie je zo’ en voor ik het wist was ik er al weer voorbij en was het zaak zo snel mogelijk naar die finish te komen. Ik keek nog een keer achterom of ik niet toevallig iemand zag en zette toen aan, iets wat ik normaal niet kan op het einde maar wat me nu lukte. Hoewel ik bij iedere sprint stap die ik zette mijn voeten voelde plonsen in mijn natte schoenen ging ik door, ik finishte en zag toen pas dat ik mega snel gelopen had. 1:03:50 maar liefst 3 minuten sneller dan mijn tijd van vorige jaar!

Warm worden en weer afkoelen
Na de finish loop ik samen met M. richting de ruimte waar mijn spullen liggen. Ik ben doorweekt en mijn kleding kan worden uitgewrongen zo nat als dat het is. Ondertussen wordt er bijgepraat met iedereen die heeft gelopen en worden er natuurlijk ervaringen uitgewisseld terwijl iedereen wanhopig probeert zijn warme kleding aan te doen. Omdat we ons al weken verheugen op onze lunch bij een strandtent blijven we niet heel lang en gaan we richting het strand, althans dat was het plan. We worden drijf nat en kunnen amper tegen de wind in lopen. Tegen de tijd dat we op de boulevard zijn en we nog zeker 5 minuten moeten lopen hebben we er beide geen zin meer in. We gaan naar huis, douchen, warm worden en pannenkoeken bakken.

Downloads11
Je bent een pancake

M. noemt mij vaak pancake las koosnaampje, hetgeen er voor zorgt dat ik vaak aan pannenkoeken moet denken en zo ook nu. Als we eenmaal gedoucht hebben en weer een beetje warm zijn maak ik het beslag en gaat hij aan de slag met een spatel en pan. Onze maagjes worden weer gevuld maar dat hadden we ook wel verdient.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Special thanks to:

Zoals jullie allemaal hebben kunnen lezen en sommige wellicht ook zelf wel hebben ervaren was het een dag waarop het weer niet mee zat. Wij lopers doen dit voor ons plezier en kiezen er zelf voor om op de dag zelf toch te gaan ondanks het weer. Maar daarom even een extra bedankje aan alle vrijwilligers, toeschouwers en de organisatie voor het feit dat alles zo tip top in orde was!

SAMSUNG CAMERA PICTURES

 

Tags:
Categorie: #Legallyfit, Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageer Renske 31.03.2015

    Mooi verslag! En tof ook dat er, ondanks het slechte weer, nog zo veel toeschouwers waren. Dat geeft je toch weer een kick om door te gaan.

  • Reageer Amanda 31.03.2015

    Zo jammer van het weer, want ik had hetzelfde als jullie bij de lunch. Na het lopen van de 5 km was ik graag nog blijven hangen om jullie allemaal aan te moedigen, maar ik was doorweekt toen ik in de buurt van het station was en ben toch maar in de trein naar huis gestapt. Mooi verslag van een stormachtige dag en wat een tijd heb je gelopen!

  • Reageer Bente 31.03.2015

    Wat is het toch met afgelopen zondag, zoveel mensen met een nieuw PR! Super goed gedaan! 🙂

  • Reageer Joyce 31.03.2015

    Goed gedaan, leuk om zo te zien en die boef trui en pannenkoeken lijkt me een fijne afsluiter!

  • Reageer Wendy 01.04.2015

    Goed gedaan! Leuk om Kelly even op je blog voorbij te zien komen 🙂

    Wat was ik er graag bij geweest met JKR maar helaas, griep gooide roet in het eten. Het is de tweede keer dat ik hem moet afzeggen vanwege dezelfde reden! Hopelijk volgend jaar drie keer = scheepsrecht 🙂

    • Reageer Stacey 02.04.2015

      Wat Balen van de griep Wendy! Hopelijk voel je, je snel weer beter.

    Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.