Legally-Fit: Grachtenloop Haarlem verslag

30.06.2015

Grachtenloop Haarlem 2015
Afgelopen vrijdag werden de grachten en straten van Haarlem onveilig gemaakt door duizenden lopers. Na de family run en de 5 kilometer was het om 20:15 tijd voor het startschot van de 10 kilometer. Al voor de start had ik de hoop op een PR over boord gegooid en begon ik aan de Haarlemse Grachtenloop, waar ik vandaag verslag van doe. 

Schreef ik van de week nog in het artikel over de voorbereiding op de grachtenloop, dat het 17 graden met kans op regen zou worden, op de dag zelf bleek het een stuk warmer te zijn en bleek de regen, gelukkig, te ontbreken. Met een nogal gestreste en gehaaste voorbereiding, buikpijn en benauwde weersomstandigheden was al snel duidelijk dat dit niet mijn race en dag zou worden, hetgeen echter niet hoefde te betekenen dat ik niet zou gaan lopen.

Eenmaal in het startvak bedacht ik me dat ik dorst had en wilde drinken, helaas was het inmiddels al 10 voor 8 en leek het me niet slim om nog ergens een flesje water te gaan kopen. Achteraf gezien was dat toch wel slim geweest aangezien de start iets uit liep en pas om 20:15 het startschot klonk.

KM 1 tot 5
De eerste 2,5 kilometer gaan prima, ik kijk niet op mijn horloge voor het tempo, louter om te zien hoe ver we zijn. Uit eindelijk blijk ik 4.50 per kilometer te hebben gelopen, ach ja de story of my life zullen we die snelle start maar noemen. Na 1,5 kilometer lopen we de gedempte oude gracht in waar we ongeveer 0,5 kilometer heen en dan weer terug moeten lopen. Psychis werkt het niet zo goed voor mij, dus ik ben blij als we er na 2,5 kilometer uit zijn. Inmiddels begin ik echt dorst te krijgen en hoop ik maar dat het waterpunt een beetje op begint te schieten. Op een gegeven moment is het zelfs zo erg dat ik een vrouw langs de kant zie drinken en het liefst zou smeken om water. Ik loop door en zie uiteindelijk bij 3,5 kilometer het water punt, jeeeh! maar al na 1 slokje krijg ik ontzettende buik kramp, nu had ik al pijn voordat ik begon, maar bij iedere stap die ik vanaf dan zette werd het erger. Ik liep door, voor mijn gevoel als een slak, volgens mijn horloge 5.20 per kilometer. Ik dacht aan stoppen, nee, ik overwoog serieus om te stoppen en bij de Jopenkerk er uit te stappen. Bij de Jopenkerk stond mijn vriend, mijn lieve M. met vrienden en ik kon wel huilen van de pijn toen ik daar aan kwam. Ik wilde het niet meer, het deed zo veel pijn, maar ik moest van mezelf door gaan. Na een tijdje bij hem te hebben gestaan en nadat hij zei dat ik beter kon stoppen ging ik, eigenwijs dat ik was, door. Het stilstaan had me goed gedaan en ik liep verder naar het begin punt van de wedstrijd en hoopte stiekem daar weer wat water aan te treffen, maar helaas.

KM 5 tot 10
Zo het eerste deel zit er op en zoals altijd begint mijn lichaam na 5 kilometer pas echt lekker te lopen, alsof ik een soort dieseltje ben. De pijn zwakt bij 6 kilometer zelfs wat af en het doet me goed te zien dat als ik het stuk terug loop op de gedempte oude gracht er nog heel veel mensen achter me lopen en ik de laatste loper niet zie, zo traag kan ik dus niet zijn en de hoop groeit dat ik dan misschien toch nog nipt onder het uur kan lopen al vertik ik het om op mijn horloge te kijken, ik mag nu niet het uiterste van mijn lichaam vragen, die heeft het al lastig genoeg met mijn buik. Ik loop door en verlang weer naar het waterpunt, dit keer probeer ik drinkend door te rennen in de angst weer op nieuw enorme steken te krijgen, gelukkig blijft het uit en kan ik weer even door. Vlak voor de Jopenkerk zet ik weer wat aan zodat ik mijn lieve M. even een kusje kan geven. Maar eenmaal daar staat hij er niet, maar ik zie wel een van zijn vrienden staan, mmm ik snap het even niet zo goed, maar loop toch maar gewoon door. Ik weet dat het nu nog minder dan een kilometer is en ik dus bijna die medaille om kan hangen en kan drinken, vooral dat laatste is voor mij een hele opluchting. Voor mijn gevoel ga ik straks de hele gracht leeg drinken zo een dorst dat ik heb. Maar goed er moeten nog wat meters worden gemaakt voor ik kan gaan drinken dus ik loop door terwijl ik met open mond door ren, serieus, mijn mond is zo droog dat het pijn doet om hem dicht te doen. Eenmaal op de gracht probeer ik er uit alle macht nog iets van snelheid uit te persen en haal ik voor de sier nog even mijn handen van mijn buik vlak voor de finish zodat ik nog enigszins leuk over de finish heen kom.

Finish
Als ik over de finish kom weet ik nog snel mijn horloge uit te zetten en grijp dan naar het water, ik moet water hebben, maar blijkbaar zijn de flesjes die daar staan niet voor iedereen en wordt me verteld dat ik het niet mag. Inmiddels sta ik te trillen op mijn benen en heb ik het gevoel dat ik door mijn benen heen ga zakken als mijn vriend er aan komt en ik toestemming krijg om een flesje water te pakken. Het enige dat ik wil is mijn vriend vast houden en naar huis gaan en liggen met een kruik in mijn bed. Onderweg naar mijn fiets zie ik dat mijn horloge 55 minuten en 8 seconde aan geeft, voor mij nog een nette tijd zeker gezien het feit dat ik zeker een paar minuten stil heb gestaan bij de Jopenkerk en bij de eerste waterpost rustig ben gaan wandelen.

Moraal van het verhaal? 
Wees niet zo koppig als dat ik ben, ga niet hardlopen als je van te voren al voelt dat je zo veel last van je buik hebt en al bij voorbaat het gevoel hebt dat het niet gaat. Doe je dat toch, stap dan uit als het echt niet gaat. Nee ik ben niet trots op wat ik heb gedaan vrijdag, ik had niet moeten gaan of moeten stoppen. Het enige voordeel is dat ik nu wel een mooie medaille heb….

Hebben jullie nog leuke wedstrijden op de planning staan voor de komende tijd? 

 

 

 

Tags: , ,
Categorie: Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

3 reacties

  • Reageer Ima 30.06.2015

    Je bent wel een echte doorzetter, Stace! 🙂

  • Reageer Danielle 30.06.2015

    Oh jeetje wat rot zeg, klinkt helemaal niet als een lekkere race. Ondanks de nette tijd denk ik dan ook dat je in je conclusie gelijk hebt.. deze race had je beter links kunnen laten liggen. Zeker als je je nu zo naar voelt 🙁

    Hoop dat je snel weer een beetje rust in je buik krijgt want dit is niet prettig!

  • Reageer Bente 30.06.2015

    Wat bizar ook dat je gewoon geen flesje water mocht pakken… Ondanks de tegenslag toch een prachtige tijd! En de volgende keer niet zo eigenwijs zijn en gewoon naar je eigen gevoel lusiteren!

  • Laat een reactie achter op Danielle Annuleren

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.