Legally-Me: My weekly diary #3

18.01.2016

My weekly diary
Wat een week zeg, had ik me nog zo genomen dat alles weer rustig en normaal zou worden, niets bleek minder waar te zijn. Maandag stond ik nog op de loopband te spinnen om 10 kilometer te lopen, dinsdag belande ik in het ziekenhuis met acute buikpijn en dat betekend een heel rustig vervolg van de rest van het weekend. Geen lang, foto vol verslag van mijn week deze week dus, maar toch een my weekly diary. 

1ziekenhuis plog
Maandag
Het was de dag na de kwart marathon van Egmond en omdat ik zondag er een hele rustige dag van had gemaakt was mijn to do list behoorlijk groot en lang geworden. Ik stond vroeg op en ging gelijk aan de slag voor mijn opleiding. Om de week heb ik een opleidingsdag en vandaag kon ik thuis hard aan de slag met verslagen maken, reflecties schrijven, opdrachten maken en lezen, heel veel lezen. Tegen een uurtje of half 4 vind ik het wel weer mooi geweest en heb ik genoeg gedaan voor dat moment. Ik maak een lekker wortelsapje met mijn sap pers en bedenk me maar weer eens hoe zonde het is dat een reguliere rappers zoveel afval heeft en dat ik eigenlijk een slowjuicer wil hebben. Tsja ook ik heb nog genoeg wensen hoor, maar goed het blijft nog even op mijn wensen lijstje staan. Na het sapje spring ik op de loopband en onder het genot van wat tv loop ik 10,7 kilometer! Omdat ik last van mijn buik heb loop ik gewoon binnen op de loopband. Na hardlopen loop ik naar de Albert Heijn, doe ik boodschapjes en begin ik met koken. Vanwege mijn buik besluit ik alleen wat zoete aardappel te eten en geen vlees of iets dergelijks, want dat kan ik beter even niet doen. Terwijl we tv kijken doe ik buikspieroefeningen op de grond voor de bank en werk ik later nog wat aan de blog en dan gaan we slapen.

1ziekenhuis plog1
Dinsdag, Woensdag, Donderdag
Voor ik begin aan mijn beslag van deze 3 dagen wil ik jullie allemaal heel hartelijk danken voor alle lieve berichtjes en wensen die ik middels de blog, Facebook en Instagram van jullie hebben mogen ontvangen. Het doet me goed om al jullie lieve woorden te lezen en te ontvangen.

Maandag op dinsdag nacht werd ik wakker rond 02:30 met giga veel pijn in mijn buik, meer dan normaal, veel meer en op een andere plek. De alarmbellen rinkelde en terwijl ik zo stil mogelijk de pijn probeerde weg te puffen kon ik alleen naar denken; niet weer he?! 4 jaar geleden heb ik namelijk zo iets gelijksoortig gehad en dat was 3 weken lang ziekenhuis in en uit. Inmiddels is M. Ook wakker geworden en staat hij op het punt de eerste hulp te bellen. Ik ben koppig en zeg dat het vast wel over gaat en dat lijkt even ook zo want als mijn wekker om 05:34 klinkt voel ik me prima, ja het doet pijn maar niet zo mega veel als vannacht. Na wat snoozen ga ik dan ook gewoon douchen, aankleden en stap ik in de auto naar Hilversum. Eenmaal op 20 minuten afstand van Hilversum begint de pijn weer de kop op te steken maar ik ben er nu toch al bijna dus ga nog even door en geef zelfs nog 3 klokuren les. Echter tijdens dat laatste klokuur begint die pijn echt te verergeren en het feit dat ik er 5 leerlingen uit moet sturen en zelfs een collega moet halen om ze uit de klas te krijgen helpt dan niet mee. (Nee onze eerstejaars leerlingen gaan meestal niet vrijwillig weg en lopen of scheldend met het K woord weg of moeten door de beveiliging worden verwijderd). Ik sta te trillen, niet alleen door de situatie maar zeker ook van de pijn.

Terwijl ik naar mijn leidinggevende loop komen er wat mentor leerlingen bezorgd naar me toe, gaat het wel juf vragen ze. Ze hebben de situatie in de klas net gezien en zien mijn lijkbleke gezicht. Ook mijn leidinggevende schrikt van mijn aanblik en voor ik het weet zit ik in de auto terug. Ik bel toch maar even de huisarts op aandringen van M. en kan gelijk terecht.

Van de huisarts ga ik naar het ziekenhuis alwaar ik naartoe ben doorverwezen door de huisarts. Omdat ik daar op een bed wordt geplaatst spoed ook M. zich naar het ziekenhuis. Ondertussen gaan de onderzoeken door en zijn ze door gegaan tot en met donderdag. Dat de pijn uit mijn darmen komt is duidelijk (maar dat had ik ze ook wel kunnen vertellen zonder enige vorm van onderzoek) maar er wat aan doen kunnen ze niet behalve het geven van pijnstilling. En zo ben ik thuis gekomen, met een voorraad morfine voor de komende 2 weken. Na 2 weken zal ik weer terug moeten voor vervolg onderzoeken en hoop ik maar dat ze iets kunnen vinden om dit voor in de toekomst te voorkomen.

1ziekenhuis plog3
Vrijdag
Thuis zijn betekend eindelijk ook weer normaal eten, niet dat ik zo veel honger heb, maar het eten dat ik in het ziekenhuis kreeg was niet veel soeps. Na eerst een dag volledig nuchter te hebben doorgebracht kreeg ik vervolgens bij ieder maaltijd glutenvrij brood dat zo droog was dat het uit elkaar viel al in het zakje. Ik ontbijt lekker met havermout, al maak ik maar de helft. Na weinig eten moet ik het eten immers even rustig opbouwen. Ik lig bijna de hele ochtend op de bank en geniet nog een van M. om mij heen omdat hij later die middag op wintersport gaat. Zelf wilde hij liever thuis blijven bij mij maar ik heb hem verzekerd dat hij lekker moet gaan! Na de rest van de middag op de bank door te hebben gebracht word ik opgehaald door mijn moeder en eet ik bij mijn ouders alwaar ik ook wat oude foto’s van mezelf vind. Was ik geen schatje vroeger?

1ziekenhuis plog2
Zaterdag
Ik kon heel slecht slapen, wellicht omdat ik het slapen met M. veel fijner vind, maar natuurlijk ook vanwege de pijn, de misselijkheid en de duizeligheid. Na volgens mij alle blogs van heel YouTube te hebben bekeken ben ik toch in slaap gevallen en word ik al om 09:15 wakker en ben ik ook direct klaar wakker. Ik besluit mezelf maar naar beneden te verplaatsen om daar op de bank te liggen. Veel meer dan liggen, zitten en een beetje in huis rond hobbelen zit er niet in. Het enige uitstapje was mijn loopje naar de Albert Heijn al had ik al spijt toen ik halverwege was. Van M. krijg ik ondertussen prachtige witte foto’s van de wintersport waar hij nu lekker van aan het genieten is.
1ziekenhuis plog4
Zondag
Na wederom een nacht slecht te hebben geslapen word ik wel pas om 11:00 uur wakker en heb ik uiteindelijk toch nog wel een beetje geslapen. Eer dat ik onder de douche heb gestaan, mijn ontbijt klaar is en ik mijn schoonmoeder heb gesproken is het 13:30. Ik begin het niets doen zowaar te een beetje te leren. Terwijl ik een beetje het nieuws lees op mijn Ipad zie ik in de tuin ineens twee katten lopen. Omdat ik panne al een tijdje niet heb gezien ben ik enthousiast tot ik ook zijn broer zie. Nu heb ik niets tegen de broer van Pannie, maar het feit dat hij een muis in zijn bek heeft vind ik toch een stuk minder. Na het geheel te hebben aanschouwd ga ik weer verder met liggen en kijk ik nog een serie in bad. Na het koken eet ik, gooi ik eten er weer uit (zoals gezegd ik ben mega misselijk) en loop ik een paar rondjes in huis. Ik moet van de dokter bewegen, maar word er momenteel niet echt vrolijk van. De rest van de avond lig ik weer op de bank en leg ik de laatste hand aan dit artikel.

Hopelijk wordt volgende week een stuk beter en zakt de pijn in ieder geval wat af.

Hoe was jullie week? 

Tags:
Categorie: Diary, Legally-Me
Vorige post Volgende post

17 reacties

  • Reageer Mar 18.01.2016

    Ik lees je blog al een hele tijd, maar plaats eigenlijk nooit een reactie. Nu wel, heel veel beterschap!! Hopelijk komen ze erachter wat het is dat jou zoveel pijnklachten geeft.

  • Reageer Yamina 18.01.2016

    Jeetje, wat vervelend dat de pijn blijft aanhouden en vooral dat ze de oorzaak niet kunnen vinden hiervan. Ik hoop dat er over twee weken echt iets uit de onderzoeken komt voor je. Beterschap!

    • Reageer Stacey 18.01.2016

      Dat hoop ik ook! Heel erg bedankt voor je lieve berichtjes de afgelopen week Yamina.

  • Reageer Linde 18.01.2016

    Ah Stacey, wat een ellendige wending van je week, wat zal je geschrokken zijn! Ik hoop dat je snel weer een beetje opkikkert en dat de artsen een oplossing voor je klachten vinden!

    • Reageer Stacey 18.01.2016

      Hi Linde,
      Hartelijk dank voor je lieve berichtje, ik hoop ook dat ze heel snel een oplossing gaan vinden!

  • Reageer kylie 18.01.2016

    Wat een gedoe allemaal zeg.. Hopelijk ben je snel van de pijn af.
    Veel beterschap en doe het rustig aan!!

    • Reageer Stacey 18.01.2016

      Hi Kylie, ik hoop ook dat ik er snel vanaf ben. Bedankt voor je lieve berichtje.

  • Reageer Kirsten 18.01.2016

    Jeetje wat vervelend Stacey! Ook ik ben een stille lezer al een hele tijd, maar ik wil je bij deze toch even een hart onder de riem steken.
    Je bent een enorme doorzetter, respect! Maar nu is het denk ik tijd om eventjes rustig aan te doen 🙂

  • Reageer Elise 18.01.2016

    Stacey, beterschap! Doe rustig aan! X

  • Reageer VanDaalEnzo 19.01.2016

    Probeer je rust te pakken. Hopelijk vinden ze snel een (niet ernstige) oorzaak en kunnen ze het aanpakken. Sterkte!

  • Reageer Roos 20.01.2016

    Ik heb ook een vaste lezer die nooit reageert, maar wilde je even veel sterkte wensen! Ik heb zelf ook PDS en weet hoe vervelend die buikpijn kan zijn!

    Hopelijk vinden ze snel wat er aan de hand is en tot die tijd rustig aan doen!!!

    • Reageer Stacey 21.01.2016

      Hoi Roos, hartelijk dank voor je reactie, het doet me echt goed om dit soort lieve berichtjes te ontvangen!
      Liefs,
      Stacey

  • Reageer joyce 20.01.2016

    Wat een week… heel vervelend met je buik. En dan alleen thuis zijn lijkt me ook zwaar! Omdat je emotioneel misschien iemand nodig hebt. Maar ik begrijp heel goed dat je hem juist liet gaan! Hopelijk kan je de komende tijd goed je rust pakken en knap je daarna weer helemaal echt op! Ga nog maar lekker genieten van het niets doen!

    • Reageer Stacey 21.01.2016

      Dank je wel voor je lieve reactie joyce, ik doe mijn best om rustig aan te doen.

  • Reageer patricia 23.02.2016

    Heel veel beterschap en doe je rustig aan? maar blijf mij wel motiveren hè

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.