Legally-Me: My weekly diary #4

25.01.2016

MWD Stacey
Afgelopen week was een rustige week, reden was dat ik helaas nog altijd heel veel pijn had in mijn buik. Op advies van de dokter maakte ik iedere dag een wandeling en zo kwam ik toch nog een beetje aan mijn dagelijkse beweging, maar verder waren het vooral marathons van series waar ik mij aan waagde. Lees mee met mijn week in My weekly diary van afgelopen week. MWD Stacey1
Maandag
Het eerste dat ik doe als ik wakker word is de huisarts bellen. Het is niet grappig meer de pijn en hoewel er afspraken in het ziekenhuis in de planning staan vind ik het allemaal veel te lang duren. Ik bel de huisarts en samen doen we ons best om sneller terecht te kunnen, ik via de wachttijd bemiddeling van mijn zorgverzekeraar en als dat niet lukt boort de huisarts zijn contacten aan en weet er voor te zorgen dat ik eerder terecht kan. Nu dat gelukt is begin ik aan mijn wandeling het zou volgens de dokter namelijk echt helpen als ik in beweging blijf en ik moet van hem minimaal een uur per dag wandelen. Nu ik toch een brief bij de huisarts moet ophalen en boodschappen moet doen combineer ik dat maar met mijn wandeling en stiekem is het buiten best lekker zolang je, je maar goed dik inpakt. Het lopen voelt niet fijn, bewegen doet immers nog meer pijn, maar het halen van een frisse neus is wel fijn. Eenmaal thuis maak ik een vers sapje met wortel gember en bleekselderij en eet ik een kopje tomatensoep uit de vriezer. Op de bank kijk ik naar de 2 nieuwe afleveringen van celblok H waarna ik lekker ga slapen.

MWD Stacey2
Dinsdag

Mijn laatste dagje en avond alleen en ik verheug me er heel erg op dat M. weer thuis komt. Ik begin mijn dag met een sapje uit mijn sap pers en hoewel ik het een fijn ding vind, blijf ik het zonde vinden dat hij zo veel afval produceert en er zo weinig vezels in deze sapjes zitten. Ik struin dus rond op het internet op zoek naar en mooie slowjuicer en besluit dat dit mijn nieuwe doel is om voor te gaan sparen. Als iemand toevallig tips heeft voor een goede slowjuicers, let me know! De rest van de dag doe ik niet heel veel. Uiteraard maak ik weer mijn dagelijkse wandeling, dit keer naar de Action waar ik allemaal leuke kleine dingen koop voor vogels, voor pannenkoek, kaarsjes en nog veel meer. Wellicht maak ik er wel een shoplog van als jullie dat leuk vinden. Ik besluit de bolletjes voor de vogels gelijk maar op te gaan hangen en vind het stiekem wel heel gezellig staan al die bolletjes voor de vogels. Qua eten is de keuze gevallen op pompoensoep met een boterham om te dopen. Na het eten kruip ik op de bank en reageer ik op wat mailtjes van leerlingen en ga dan in bed liggen.
En zoals jullie kunnen zien maakte ik wat foto’s van de kat…….

MWD Stacey3
Woensdag

M. is in de nacht van dinsdag op woensdag thuis gekomen tot mijn grote plezier en ik sliep gelijk een stuk beter. Ja ik ben echt een muts, ik slaap nu eenmaal het beste als M. naast me ligt en zeker nu vind ik het wel heel fijn als hij bij me is. Omdat hij gewoon naar zijn werk moest was ik toch de hele dag thuis. Ook deze dag was weer erg rustig, ik lag in bed, keek veel dingen via uitzending gemist en ging maar en beetje filmpjes monteren. Gelukkig kwam de kat me om mij gezelschap te houden, wel zo leuk als je al dagen bijna geen mens ziet. Dat laatste is trouwens maar beter ook want heel flatteus zie ik er momenteel niet uit, met een spierwit hoofd en grote donkere kringen om mijn ogen ben ik momenteel niet echt een plezierig type om naar te kijken. Zoals iedere dag ga ik toch weer even naar buiten voor mijn dagelijkse wandeling, echt fijn is het niet want sinds 16:00 is mijn buik flink in opstand, heb ik koorts en ben ik heel duizelig. Toch doe ik mijn wandeling met als eindbestemming de AH waar ik met M heb afgesproken om de boodschappen te doen. Omdat ik niet zo veel eet kies ik voor zoete aardappel en broccoli en M. wil daar natuurlijk nog wel wat vlees bij. Het is fijn weer samen te kunnen eten en na het eten ploffen we lekker op de bank, bel ik nog eventjes en dan kijken we wat series voordat we in bed kruipen.

Collages
Donderdag

Ik heb voor het eerst heerlijk geslapen en word pas rond 10:00 wakker van de pijn, mijn morfine pijnstillers zijn immers uitgewerkt na zo een lange nacht. Ik ga snel naar beneden om te ontbijten zodat ik daarna mijn pijnstillers kan nemen. Ik mail ondertussen met mijn collega met wie ik samen wat lessen aan het voorbereiden ben en ik maak mijn opdrachten af voor mijn opleiding, ik heb namelijk een deadline voor maandag en ziek of niet ik moet die deadline wel halen vind ik. Met dit alles ben ik eigenlijk wel een behoorlijk lange tijd kwijt en ik kijk er naar uit om even te gaan liggen. Ik word wel heel vrolijk van het pakketje van Thundersport dat door de brievenbus komt met een hele toffe sport bh! Als ik even later het zo koud krijg dat ik ga rillen en mijn handen blauw worden ga ik lekker in bad met de laatste aflevering van PLL, man wat is dat toch een fijne serie. Als ik weer opgewarmd ben begin ik aan mijn wandeling die wederom uitkomt bij de AH, ik haal niet veel, want ik eet de lefrovers van mijn pompoensoepje. De rest van de avond liggen we lekker op de bank en kijken we de marathon.

MWD Stacey6
Vrijdag

Vandaag is de dag dat ik weer naar het ziekenhuis moet. Door de pijn en misselijkheid eet ik sinds de pijn begon bar slecht maar zeker als ik een in mijn buik poerende dokter in het vooruitzicht heb. Ik eet en appel en besluit later op de dag wel te gaan ontbijten om ergere pijn te voorkomen. Mijn moeder haalt me op en zoals het hoort bij artsen en afspraken worden we 15 minuten later dan afgesproken uit de wachtkamer gehaald door een jonge mannelijke arts die niets weg heeft van Mcdreamy, maar weg lijkt te zijn gelopen van een studentenfeestje en zijn hete aardappel nog in de keel heeft zitten. Een uur zitten we in zijn kamer, want we hebben hier namelijk te maken met een arts met buitengewone gaves. Zo durft hij namelijk met 100% zekerheid te beweren dat er uit een mogelijke scopie geen afwijkende uitslag zal komen als evenwel niets zal blijven uit het ontlastingsonderzoek. Zijn conclusie is; leer leven met deze pijn, de morfine doet zijn werk wel en ga lekker naar huis op de bank zitten. Omdat ik toch een iets ander toekomst beeld voor me heb en er nog steeds heilig van overtuigd ben dat we hier geen arts met rontgen ogen voor ons hebben, zeg ii heel stoer en gesteund door mijn moeder, dat ik dit niet accepteer. Ik verga van de pijn, kan niet werken, niet sporten en hou vrijwel geen eten binnen en ik mag gewoon naar huis met mijn dosis morfine? Na mijn betoog te hebben gehoud met volledig oprecht rollende tranen over mijn wangen komt hij terug na ruggenspraak te hebben gehad met zijn supervisor. De scopie wordt wel gedaan en zelfs met spoed ingepland. Nog trillend van ongeloof omdat ik me in eerste instantie genaaid voel ga ik naar huis. Ik maak mijn rondje vandaag langs de nieuwe apotheek die toch een stuk verder dan gedacht zit en kom thuis alwaar ik eigenlijk alleen maar wil huilen. Gelukkig kom ik de avond goed door met steun van mijn lieverd een hele leuke serie en een bezoekje van de buurkat.

Za

Za

Zaterdag
Man wat heb ik heerlijk geslapen, de stress is uit mijn lichaam en dat scheelt een hele hoop. We ontbijten, kijken ondertussen de RamBam aflevering terug over de Brood schilderijen en rijden dan naar Alkmaar. Zoals gezegd overleed mijn samsung camera in londen en hij moet nog steeds ter reparatie worden gebracht naar Cameraland in Alkmaar. We worden uiterst vriendelijk ontvangen en men kijkt gelijk of ze hem niet ter plekken kunnen repareren. Omdat ik er geen probleem mee heb me te verlekkeren aan alle mooie camera’s vermaak ik me wel, zie: word ik verliefd op de canon 750d. En als ik het kwijl nog net niet langs mijn mondhoeken heb lopen krijg ik te horen dat mijn camera het weer doet. Het is dat springen even geen verstandige move is maar mijn inwendige godin (ja die heb ik geleend uit vijftig tinten grijs) slaakt een gilletje van genot en maakt een vreugde dansje. We rijden verder naar het centrum van Alkmaar om even een frisse neus te halen. Het plan was om te lunchen maar helaas lukt dat niet, ik heb te veel last en we houden het bij iets drinken in een van de super leuke koffietentjes in Alkmaar. Na de frisse neus en boodschappen rijden we naar huis waar die inwendige godin het zelfde tafereel
nog maar weer eens herhaalt als er een pakketje van nike in de bus ligt met een tight! Ik bedoel hallo, do i need to say more? Helaas houdt het vreugde gedoe daar zo’n beetje op aangezien ik door een te grote hoeveelheid inspanning naar ik vermoed word afgestrafd door mijn lichaam. Iets met koorts, niets binnen kunnen houden en duizligheid. Gelukkig bezit ik over de liefste van de liefste die samen met mij in bed kruipt om All you need te kijken en val ik toch nog in slaap.

MWD Stacey4
Zondag

Na een brakke nacht zonder veel slaap sta ik op en voel ik ineens de behoefte om allemaal spullen op marktplaats te zetten. En so I did. Gezien mijn onderzoek mag ik geen havermout meer eten en zoals jullie zullen begrijpen viel mij dit zwaar. Gelukkig was een mango een volwaardig alternatief en verzachtte deze het gemis van de havermout enigszins. Na bloemen te hebben gehaald kwam ik thuis en kwamen mijn ouders langs om even te checken hoe het met me ging en met prachtige tulpen. Ons huis staat nu weer vol met heel veel bloemen en dat vind ik echt heerlijk, zeker nu ik zo veel thuis ben. Na de hele middag een beetje op de bank te hebben gehangen maken we eten, zoete aardappel, pompoen en broccoli en nu maar hopen dat ik het dit keer wel gewoon binnen mag houden. Terwijl ik deze weekly afmaak kijken we lekker naar een serie en daar gaan we straks weer verder mee.

Tags:
Categorie: Diary, Legally-Me
Vorige post Volgende post

17 reacties

  • Reageer joyce 25.01.2016

    Wat vervelend om te lezen dat het nog steeds niet beter gaat! Hopelijk komt er was uit de scopie, bij mij is dat tot 2x toe niet het geval geweest. Wat goed ook dat je tegen de dokter in ging! Beterschap!

  • Reageer Maaike 25.01.2016

    Wat vervelend dat je nog steeds zoveel last van je buik hebt. Pas maar goed op jezelf en hopelijk geeft de scopie gauw meer duidelijkheid.
    Een shoplog van de action spulletjes lijkt mij trouwens erg leuk 😉
    Beterschap Stacey!!

    • Reageer Stacey 25.01.2016

      Hoi Maaike, hartelijk dank voor je lieve berichtje! De Action Shoplog volgt deze week! 🙂

  • Reageer Amanda 25.01.2016

    Op woensdag koos je voor een zieke aardappel? 🙂 Wat een drama, zo’n arts die doodleuk zegt dat er toch niks aan gedaan kan worden, dus dat je er maar mee moet leren leven. Super goed dat je voor jezelf bent opgekomen! Beterschap!

    • Reageer Stacey 25.01.2016

      Dank je wel voor je lieve reactie Amanda! En zieke is inmiddels veranderd naar zoete 😉

  • Reageer Marian 25.01.2016

    Veel beterschap gewenst en ik hoop dat de verdere onderzoeken wat duidelijkheid mogen scheppen. Deze onzekerheid lijkt me erg vervelend.
    Ondanks dat heb je afgelopen week toch nog de nodige dingen geptesteert en een leuke weekly diary

    • Reageer Stacey 25.01.2016

      Beste Marian, wat een lieve reactie, ik ga ook duimen dat ze morgen me verder kunnen helpen.

  • Reageer Yvonne 25.01.2016

    Wat rot zeg, zo’n knuppel van een arts die bepaald dat je er maar ‘mee moet leven’.
    Goed dat je voet bij stuk hebt gehouden! Sterkte!

    Enne, we lezen sinds begin dit jaar geen Weekly Diary meer, maar een Weely Diary 😉

    • Reageer Stacey 25.01.2016

      Scherp Yvonne, ik heb het gelijk aangepast, wat giga stom van me!
      Dan je wel voor je reactie!

  • Reageer Anna Laura 25.01.2016

    Wat ontzettend vervelend dat je je niet goed voelt. Ik hoop echt voor je dat ze heeel snel iets vinden! Take care <3!

    • Reageer Stacey 25.01.2016

      Dank je wel voor je lieve reactie Anna!

  • Reageer Manon 25.01.2016

    Echt zo vervelend voor je, ik hoop dat er iets uit de onderzoeken komt, zodat je eindelijk minder last hebt! Benieuwd naar je nieuwe tight. Sterkte!

    • Reageer Stacey 25.01.2016

      Hartelijk dank Manon, voor je lieve reactie! De light zul je van de week voorbij zien komen op Instagram.

  • Reageer Irene 26.01.2016

    Ah ik heb medelijden met je 🙁 Vervelend allemaal.

    Goed dat je voet bij stuk hebt gehouden bij de arts. Dit is inderdaad iets waar je niet zomaar mee akkoord moet gaan. Het lijkt mij vreselijk om te hebben en ermee leren leven, gaat nu eenmaal beter als je de precieze oorzaak weet.
    Ik hoop overigens dat je er niet mee moet leren leve , maar dat je jezelf weer snel beter voelt.

  • Reageer Kaat 26.01.2016

    Goede moed! En eerst en vooral : een dokter die je ernstig neemt. De reactie ‘leer er mee leven’, nog voor alle onderzoek is uitgeput, is een dokter onwaardig.

  • Reageer M. 26.01.2016

    Veel beterschap, Stacey. Zonder uitspraken te willen doen over die arts of dat ziekenhuis, kan ik je wel aanraden om bij blijvende klachten (en geen diagnose) eventueel eens te rade te gaan bij een universitair ziekenhuis in België, zoals het universitair ziekenhuis in Gent of Leuven.

    Ik heb al van vele mensen gehoord dat ze nergens goed geholpen werden/nergens een oorzaak werd gevonden, tot ze daar aanklopten.

    En bijkomend voordeel van België: je hoeft niet eerst te worden doorverwezen door je huisarts.

    Heel veel succes ermee en veel sterkte.

    Groetjes van een Belg 🙂

  • Reageer vandaalenzo 26.01.2016

    Wat een gedoe zeg! Heel goed dat je voet bij stuk hield, artsen denken wel vaker ten onrechte dat het meevalt. Zelf heb ik tijdens mijn middelbare school periode te lang met terugkerende buikpijn met andere symptomen rondgelopen. zal stress zijn, bleef de dokter beweren. Uiteindelijk een bacterie in mijn maagwand die mijn maagwand heeft beschadigd omdat hij daar maar bleef zitten.
    Hoop dat ze snel iets vinden en het te verhelpen is. Beterschap!!!

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.