Legally-Me: Waarom ik NEE leer zeggen

11.06.2016

nee zeggen
Ik weet niet beter, al van jongs af aan zit het er in. Dag in dag uit ben ik bezig het andere mensen naar de zin te maken, als de anderen maar blij zijn, dan word ik van zelf ook wel blij, tenminste dat dacht ik altijd. Maar altijd maar lopen voor anderen en daarbij jezelf voorbij lopen kan een hele tijd goed gaan, tot het een keer ophoudt en je wel nee moet zeggen. 
Sommige mensen doen alsof het niets is of het lijkt ze in ieder geval heel gemakkelijk af te gaan. Nee zeggen is voor mij echter een “ding”. Ik doe het niet vaak en als ik het wel doe dan kost het me heel veel moeite. Vaak schrikken mensen zelfs als ik nee zeg, men is het niet van mij gewend maar doordat ik het vaak al zo ver heb laten komen tot ik nee zeg, komt die nee ook met de nodige emoties. Als ik dan eindelijk nee durf te zeggen is mijn grens eigenlijk al 10 keer gepasseerd en heb ik dan pas de kracht gevonden om het ook eindelijk uit te durven spreken.

Maar wat gebeurt er als je nooit nee zegt, altijd ja zegt en het liefst iets al hebt gedaan voordat die ander het überhaupt al aan je heeft kunnen vragen? Dan schrikken mensen niet alleen, ze proberen van de nee toch nog een ja te maken. Dat laatste vind ik misschien wel een van de moeilijkste situaties om mee om te gaan in het dagelijks leven. Voor mij is het namelijk heel evident dat er een grens is bereikt en dat de nee die ik al minstens 10 keer tegen mezelf heb gezegd nu ook een nee is naar de ander toe. Voor de ander komt deze nee echter uit de lucht vallen, die weet niet hoelang ik al worstel met het uitspreken van deze nee en is het ook nog eens niet gewend van mij.  Dus probeert deze persoon, logischer wijs, die nee in zijn of haar voordeel om te buigen tot een ja.

In mijn leven heb ik de afgelopen tijd aan den lijven moeten ondervinden dat je maar niet altijd ja kan zeggen en dat het zaak is om veel eerder de nee uit te leren spreken. Het altijd rennen en vliegen voor anderen brak me op, niet alleen fysiek maar ook geestelijk. Want als je altijd ja zegt en alles doet voor een ander, verwacht je stiekem daar ook waardering voor te krijgen, waardering die ik zelf nodig had om blij en gelukkig te worden. Maar vaak bleef waardering uit, de ander was blij dat ik het had gedaan en zelf bleef ik achter met een rot gevoel.

Dit alles deed ik tot iemand het volgende tegen mij zei:

‘Steeds als jij ja zegt tegen een ander zeg je eigenlijk nee tegen jezelf.’

Het was een uitspraak die me aan het denken zetten. Was dat echt zo?
Natuurlijk is het niet zo zwart/wit als het hierboven staat. Je zegt heus niet altijd nee tegen jezelf als je ja tegen een ander zegt en natuurlijk zeg je ook heel vaak ja en moet je ook vaak genoeg iets over hebben voor een ander ook al betekent dit een nee voor jezelf, doe je ook wel eens iets waar je eigenlijk geen zin in hebt of omdat het van je veracht wordt. Maar hoe je ook naar de uitspraak kijkt, het zet je wel even aan het denken.

Je hoeft niet altijd maar alles te doen op een manier zoals een ander dat van je verwacht als dit indruist tegen je eigen gevoel. Hoe makkelijk dit voor sommige van jullie misschien ook klinkt, als pleasende perfectionist bestond (oke bestaat….) mijn leven voor een groot deel uit het goed willen doen voor anderen. Kwam er iemand op visite bij ons thuis dan wist mijn vriend al dat ik minimaal een dag van te voren hyper nerveus werd, het huis van binnen en van buiten er perfect uit moest zien en de meest culinaire hoogstandjes op tafel moesten komen. Genieten van het bezoek kon ik niet, ik was veel te veel bezig met ‘het goed doen’ en kon de volgende dag alleen maar kijken naar wat ik beter had kunnen doen. Dat de gasten het super leuk hadden gehad was mijn doel, maar ik liep daarbij mijzelf voorbij.

Nu probeer ik dus nee te zeggen, ik probeer vaker voor mijzelf te kiezen zonder egoistisch te zijn natuurlijk en ik geef duidelijker mijn grenzen aan. Makkelijk? Nee, als je, je leven lang gewend bent om ja te zeggen is vaker nee zeggen best lastig, maar iedere nee is weer een stapje en bij iedere nee die ik uitspreek wordt het weer iets makkelijker om de volgende uit te spreken.

Ik typ niet vaak dit soort persoonlijke verhalen, ik vind het moeilijk en eng. Toch heb ik ergens het idee dat ik niet de enige ben die moeite heeft met nee zeggen en hoewel ik niet kom met een oplossing voor een probleem, hoop ik dat het jullie, of een aantal van jullie wel steunt of helpt. 

Tags: ,
Categorie: Legally-Me, Persoonlijk
Vorige post Volgende post

20 reacties

  • Reageer Tara 11.06.2016

    Herkenbaar! Heel goed artikel 🙂

  • Reageer Loes 11.06.2016

    Mooi om je kwetsbaarheid te lezen! Blijf dicht bij jezelf want je bent goed zoals je bent.

  • Reageer Manon 11.06.2016

    Go Stacey!! Voor mij is dit misschien dan niet zo herkenbaar, ik vind het echt heel knap dat je zoiets schrijft. Fijn weekend x

    • Reageer Stacey 11.06.2016

      Dank je wel Manon! Ik vond en vind het giga spannend om zo iets te schrijven, maar dit soort reacties doen me erg goed!

  • Reageer Mar 11.06.2016

    Voor mij ook herkenbaar! Vaak durf ik geen nee te zeggen omdat ik dan bang ben voor wat een ander daarvan denkt en doet! Maar ook bij mij gaat dit beter de laatste tijd. een hele stap!

    • Reageer Stacey 11.06.2016

      Wat knap dat je hier ook mee bezig bent Mar! Succes!

  • Reageer Marisa 11.06.2016

    Nee nee nee nee nee. Ik hoop dat de volgende nee nu ook wat makkelijker wordt voor mij. Goed en mooi stukje. Ik snap je helemaal!

    • Reageer Stacey 12.06.2016

      Ik help het je hopen, maar jij bent ook gewoon veel, maar dan ook veel te lief!

  • Reageer Yamina 11.06.2016

    Je hebt het mooi neergezet Stacey! Je mag, moet zelfs, meer aan jezelf gaan denken! En nee zeggen is inderdaad niet makkelijk, maar dit is een mooie eerste stap.

  • Reageer anna 11.06.2016

    Heel herkenbaar. Vooral, als je dan een keer nee zegt, men dit niet serieus neemt.
    we moeten beter voor onszelf opkomen!

    • Reageer Stacey 12.06.2016

      Inderdaad, maar ook dat is best lastig….

  • Reageer Sabine 12.06.2016

    Goh die uitspraak is wel een eye-opener! Ik herken heel goed wat je schrijft, vele anderen ook denk ik (vooral vrouwen haha). Na een aantal jaren oefenen en oefenen kan ik inmiddels veel beter nee zeggen en dat doe ik dus ook best wel vaak. Ik voel me nog steeds wel snel schuldig, maar na een halfuurtje is dat over haha

    • Reageer Stacey 12.06.2016

      Ik denk inderdaad dat het best wel een vrouwen ding is, we zijn ook gewoon een lief geslacht he 😉

  • Reageer El 12.06.2016

    Heel herkenbaar!! Vooral ook dat huis helemaal spik en span maken voor visite en de lat heel hoog leggen met feestjes. Misschien is het ook wel een beetje vrouw eigen Hopelijk wordt het nee zeggen voor ons op termijn net zo makkelijk als ja!

  • Reageer Yvonne 13.06.2016

    Stom he, dat zoiets ‘simpels’ als nee zeggen zo lastig kan zijn??
    Na het leren nee zeggen volgt de volgende stap; ‘learn to say no without explaining yourself’
    Heel veel succes!!

  • Reageer Irene 13.06.2016

    Ik vind het ook heel moeilijk. Ik herken veel van mijzelf in je verhaal.
    Met de jaren is het wel wat beter aan het worden, maar toch heb ik altijd nog het gevoel dat ik de ander teleurstel.

    JAmmer dat je zo streng voor jezelf bent als je bezoek krijgt. Bedenk dat het bezoek voor jou komt, en niet voor je huis of het eten. 😉

  • Reageer Bianca 19.06.2016

    Juist!!

  • Laat een reactie achter