Legally-Brunette: De keerzijde van het bloggen

02.08.2016

keerzijde van het bloggen
Waar je onlangs las over alle leuke dingen van het bloggen, heeft het bloggen ook een keerzijde, het is een kant die heus wel af en toe door een blogger wordt belicht maar een aspect waar vrijwel alle bloggers mee te maken hebben. Wat dit is…?

Dat bloggen naast alle leuke dingen ook veel tijd kost mogen duidelijk zijn. Met een artikel ben je al snel een paar uur bezig, maar er is meer, de technische kant van je website komt er bij, het bijhouden van je social media accounts, contacten met bedrijven, jullie allemaal en de administratie. Het kost allemaal tijd en het is dan ook niet zo vreemd dat er zelfs bloggers zijn die mensen in dienst hebben. Toch is het niet de tijd die je er in steekt die ik zie als een enorme keerzijde, want als je iets doet wat je leuk vindt, waar echt je passie en je hard ligt dan doe je dat gewoon en zo voelt dat bij mij ook zeker zo!

De keerzijde waar ik op doel is dat een leven op een blog eigenlijk een schijnvertoning is. Natuurlijk vertel ik wel dat er soms eens iets mis gaat, natuurlijk vertel ik ook wel eens dat ik ziek ben of iets niet helemaal mee zit maar daar houdt het dan ook wel mee op.

Ook bij mij bevinden zich ‘dingen’ achter de mooie en vrolijke plaatjes op mijn blog. Soms laat ik kort iets doorschemeren, soms helemaal niet en soms een beetje. Doordat ik op persoonlijke titel blog en je door mijn naam te googelen hier terecht komt, is het dus ook voor mijn werkgever en eventuele toekomstige werkgevers openbare informatie die ik hier plaats. Het is dan ook om die reden dat ik heel bewust bezig ben met wat ik bijvoorbeeld over mijn ziek zijn plaats en heb geplaatst.

Maar niet alleen vanwege mijn carrière ben ik heel bewust met wat ik plaats, veel van die minder mooie dingen die ik niet laat zien, vrijwel alles, zijn persoonlijke dingen. Hoe graag ik hier ook met jullie over zou willen praten, hoe graag ik het ook zou willen delen en hoe vaak ik over sommige onderwerpen ook al op het punt heb gestaan ze te delen, ik doe het niet. Reden hiervoor is dat ik niet de enige ben die een rol speelt in een dergelijk verhaal, bij gebeurtenissen en situaties. Zelf heb ik gekozen voor de bekendheid van een blog en het delen van mijn leven hier op, maar dat geldt natuurlijk niet voor alle mensen in mijn omgeving. Hoe fijn het voor mij zou zijn om soms een verhaal met jullie te kunnen delen soms is dat gewoon niet mogelijk.  Net als bij iedereen heb ik ook dingen meegemaakt, maak ik dingen mee, heb ik verdriet om bepaalde dingen en zitten dingen bij mij ook wel eens tegen. Dit zijn zaken die ik uiteraard met dierbaren deel, die ik met vriendinnen bespreek maar die niet op mijn blog staan.

Vaak krijgen bloggers het verwijt de wereld er te rooskleurig uit te laten zien, niet altijd alle kanten te belichten op hun blog. Maar als ik voor mijzelf spreek zou ik in veel gevallen dat heel graag willen maar om bovenstaande redenen kan dat gewoon niet, de belangen van mijn dierbaren, familie en vrienden vind ik daarvoor te zwaar wegen. Soms vind ik dat best wel lastig, de schijn ophouden als ik verdrietig ben, als het tegen zit en zou ik het echt heel graag van me af willen schrijven, met jullie willen delen en hopelijk misschien zelfs advies en tips krijgen, maar nogmaals, dat gaat gewoon niet.

Natuurlijk mag je best denken dat je me kent door het lezen van mijn blog, maar weet dat het slechts een klein deel is van mij en mijn leven dat je mee krijgt. Een oordeel is snel geveld, een reactie is snel geplaatst, maar weet dat er veel meer is achter het mooie plaatje op een blog.

Wat ik met dit artikel wil zeggen is dat er achter het mooie plaatje vaak genoeg ook nog wat minder mooie of fijne plaatjes te vinden zijn. Laat je hier niet door misleiden, niemand heeft een perfect leven (ook bloggers niet) zonder verdriet en minder vrolijke dingen. Denk dus niet dat jouw leven in vergelijking met dat van bloggers veel stommer is, want wij kunnen vaak noodgedwongen niet alles met je delen. 

Vorige post Volgende post

2 reacties

  • Reageer Kaat 02.08.2016

    Dit lijkt mij de logica zelve. Het is ook dubbel gevaarlijk. Enerzijds denken mensen dat ik bv. zo goed als niet werk (wat niet waar is, maar het is een beetje saai om daar altijd opnieuw over te bloggen) en anderzijds merk ik bij mezelf soms dat ik bij het lezen van blogs denk van ‘wauw, wat een fantastisch leven heeft die en die heeft het toch goed voor elkaar’. Blogs zijn altijd rooskleurig maar daarom niet onwaar. Op iedere blog zit een filter.
    Je kan inderdaad niet alles schrijven en ook dat lijkt me oké. Je vertelt toch ook niet aan eender wie alles ? Daarbij komt dat je ook je naasten/collega’s/…. moet beschermen.
    Ik geef ook les en tot nu toe heb ik het kunnen vermijden dat ze mijn blog gevonden hebben. Maar ook hier ‘let ik op’. Niet dat ik vind dat mijn studenten het niet mogen lezen, maar zelf zou ik het niet zo leuk vinden mochten ze me mij daar over aanspreken. (Ze zijn iets jonger dan jouw studenten).
    Bij iedere blog vraag ik mij af : is er iemand die dit niet zou mogen lezen ? Als ik daar een antwoord op vind (bv. werkgever, relatie) dan schrijf ik het niet.
    Ik lees je blog graag. Ik merk soms het evenwicht zoeken (maar heb je dat niet al heel goed gevonden ?) en ik kan mij voorstellen dat je verhalen over ziekte een moeilijke zijn (wat te schrijven, wat niet).
    Veel succes en keep it up !

  • Reageer Anne 03.08.2016

    Ik ben het helemaal met je eens, en daarbij begrijp ik alle geschokte reacties van een tijdje terug op social media ook totaal niet. Alsof mensen pre-Instagram wèl hun lelijke foto’s aan iedereen lieten zien. Mensen mogen wel wat kritischer nadenken voordat ze kritiek uiten op supernormale dingen.

  • Laat een reactie achter