Legally-Pregnant by Femke

01.08.2016

IMG_9210
Mijn lieve vriendinnetje Femke is Legally-Blonde, oftewel ze is jurist en werkt op een advocatenkantoor. Maar naast Legally-Blonde is ze ook pregnant! Over haar belevenissen als Legally-pregnant schrijft ze vandaag en volgende week een gastblog.
Deze week gaat het over de vraag in hoeverre ambitie en een zwangerschap samen gaan. 

Hoi! Ik ben een vriendin van Stacey en ik mag deze week een gastblog schrijven! Mijn naam is Femke, ik ben 25 jaar en ik werk als juridisch medewerker bij een advocatenkantoor. Een soort paralegal, zeg maar. Zoiets als Rachel Zane, maar dan wel met een Law-degree.

Het schrijven op Stacey’s blog leek eerst een gek idee, omdat ik niet bepaald onder de categorie ‘Fit’ val en ook niet onder de categorie ‘Food’. Ik hou niet van sporten, ik vermijd het hele concept liever in z’n geheel (sorry Stacey). Ja, ik ken het post-euforische gevoel dat je hebt na het sporten, ik heb ook heus wel eens rondjes gerend in het park. Dan breekt de maand juni aan en realiseer ik me dat ik straks in een bikini rond zal paraderen. Dat zijn van die uitzonderlijke irrationele momenten waarop ik mijn sportschoenen onder het stof vandaan haal en ga rennen. Maar over het algemeen doe ik er niet aan.

Food! Is dat dan mijn ding? Nee, ook niet. Of eigenlijk wel. Ik eet namelijk best veel (lees: heel veel). Want ik ben zwanger. Al 7 maanden! En daarmee kom ik tot de reden waarom ik toch in aanmerking kom voor een gastblog: Legally-pregnant!

Een vraag die ik vaak krijg nu ik zwanger ben: wanneer is het juiste moment aangebroken om aan kinderen te beginnen? Hoe weet je dat je daar klaar voor bent? Want ambitieus, 25 jaar en zwanger. Gaat dat wel samen?

Zelfs met een dikke buik heb ik geen idee of klaar ben voor het moederschap. Ik zit nog veel te vol met carrièreplannen. Na mijn verlof gaan mijn vriend en ik allebei weer volledig aan de slag. Wij hebben simpelweg teveel ambitie om allebei parttime te gaan werken. Die luxe kunnen wij ons bovendien niet veroorloven, nu de juridische arbeidsmarkt behoorlijk kritisch en veeleisend is. Een gat op mijn cv, stel je voor! Een sabbatical is regelrechte career-suicide. Wat dat betreft hadden we beter eerst ons territorium op de arbeidsmarkt kunnen veroveren alvorens aan kinderen te beginnen.

Ook qua voorbereidingen rammelt het nog aan alle kanten. Zo hebben wij bijvoorbeeld geen auto, wat nog een nalatenschap is uit het tijdperk van het studenten ov-reisproduct. En die studieschuld lost zichzelf helaas ook niet af. En wat dacht je van mijn studentenzorgverzekeringspakket. Zo’n goedkoop pretpakket waarin niks vergoed wordt, zoals een bevallingscursus en een kraampakket.Ik moet die horror dus allemaal zelf betalen.

Idealiter hadden we allebei een vast arbeidscontract, een koophuis, een auto en een volle spaarrekening. Maar tegen die tijd ben ik denk ik 40 jaar. Dus wanneer ben je er dan klaar voor? Wanneer je je droombaan hebt? Of je droomhuis? Of wanneer je je droomreis hebt gemaakt? Voor ons kwam de zwangerschap onverwacht, maar achteraf ben ik ontzettend blij dat we geen bewuste keuze hebben hoeven te maken. Uiteraard ben ik geen ontoerekeningsvatbare puber die niet weet waar baby’s vandaan komen, dus ergens hebben we bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat ik zwanger zou kunnen raken. Voorwaardelijk opzet, heet dat toch? Dus wanneer is nou het juiste moment aangebroken om aan kinderen te beginnen? Geen idee! Je kunt talloze redenen bedenken waarom het beter is om nog even te wachten. Maar voor mij gold:

Life is what happens while making other plans.

Tags:
Categorie: Legally-Brunette
Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reageer anna 01.08.2016

    Geloof me, als jullie kindje wordt geboren, is er niets belangrijkers meer.

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.