Legally-Fit: Verslag Dam tot Dam loop

19.09.2016

Dam tot Dam verslag
Gisteren stond ik aan de start van, wat ik de leukste hardloopwedstrijd van Nederland vind, de Dam tot Dam loop. In 10 Engelse Mijl loop je van Amsterdam naar Zaandam. Aangemoedigd door duizenden toeschouwers, verzorgd door honderden  vrijwilligers en onder aanmoediging van vele tientallen bandjes, DJ’s en percussie groepen. Hoe het was vertel ik vandaag in het verslag van de Dam tot Dam. 

Tot op het moment dat ik het startvak binnenstapte, nee, eigenlijk totdat ik tot 5 kilometer had gelopen, twijfelde ik over deze wedstrijd. Hoewel ik in het bezit was van een startbewijs, was het dus tot de laatste minuut onzeker.

Waar ik het normaliter in de zomer de ene na de andere lange duurloop doe, gebeurde dat dit jaar niet, mede dankzij de vakantie. Getraind heb ik de afgelopen maanden zeker, maar van veel lange duurlopen kan ik dus niet spreken. Daar  komt nog eens bij dat ik de afgelopen weken erg druk ben met mijn nieuwe baan en ik de afgelopen week ben geveld door een fikse verkoudheid. Al met al zorgde dit er voor dat ik dus eigenlijk niet van plan was om te gaan starten. Natuurlijk zou ik die 16 kilometer kunnen lopen, zou ik het halen, maar ik ken ook mezelf. Als ik zou gaan lopen zou ik toch weer het uiterste van mezelf vragen, de best mogelijk tijd neer willen zetten en mezelf kapot lopen. Het was dus ook om die reden dat ik lang vol hield om niet te gaan lopen.

Maar naarmate de datum dichterbij kwam en de kriebels om te gaan lopen groeiden, begon ook mijn twijfel om toch maar wel te gaan. Ik besloot af te wachten tot de dag zelf en dan te beslissen en als ik dan zou gaan besluiten om te lopen, dan zou ik rustig gaan lopen, geen druk, geen tijd. Focus op genieten, het is immers de gezelligste wedstrijd van het jaar.

Goed, hoewel ik zaterdagavond nog flink verkouden was, besloot ik toch te gaan lopen de volgende dag. Ik legde mijn kleding en overige spullen vast klaar en zette mijn wekker. Zodra ik wakker werd was ik dood nerveus, was dit nu wel verstandig? Ik besloot maar gewoon te gaan, desnoods wandelend naar Zaandam, maar ik zou gaan, al was het maar voor de gezelligheid.

Eenmaal op Amsterdam Centraal werd ik aangestoken door het enthousiasme van de overige deelnemers van team Asics. Samen lopen we richting het startvak en daar spreek ik met Debbie en Andrea af om samen te gaan lopen, ze zijn van plan om 06:00 per kilometer te gaan lopen. Stiekem heb ik er een hard hoofd in dat ik dat ga redden, maar ach het is een begin. Nog een laatste keer snuit ik mijn neus, smeer ik mijn borst in met Vick Vaporub en dan gaan we van start.

Start – 5 kilometer
Wie eerder mijn wedstrijd verslagen heeft gelezen, van andere wedstrijden, weet dat ik bij de start altijd weg spurt, dat de eerste 3 kilometers meestal mijn snelste kilometers zijn en dat ik daarna terugval in snelheid. Het is niet goed, maar zo gaat het vrijwel altijd. Omdat ik nu met Andrea en Debbie loop moet ik me wel inhouden. Ik loop heel rustig, het voelt heel ongemakkelijk, maar ik blijf het doen omdat ik weet dat het de slimste optie is en omdat ik bij de dames wil blijven. Ik blijf heel rustig lopen maar merk dat ik steeds een paar meter voor ze uit blijf lopen. Toch loop ik rustig en een stuk langzamer dan ik normaliter zou lopen. Het grote voordeel daarvan is dat ik zelf bij het uitlopen van de tunnel, op 2 kilometer me nog kip lekker voel, de 3 kilometer huppelend passeer en ik er bijna geen erg in heb dat de eerste 4 kilometers voorbij vliegen. Bij het eerste waterpunt op 4 kilometer besluit ik tijdens het drinken te blijven rennen. Niet dat ik er goed in ben, maar heel even laat ik me weg voeren door snelheid en druk. Al snel heb ik er spijt van, want met de temperatuur is het eigenlijk helemaal niet verstandig om klotsend een half bekertje leeg te drinken waarbij de helft er naast vliegt.

5-11 kilometer
Ik loop nog steeds lekker, maar ook nog steeds een stukje voor de dames. Bij een kilometer of 6 wordt me gevraagd om wat rustiger aan te doen, we lopen namelijk flink boven schema. Dat doe ik al kost het me moeite. Ik wacht trouwens nog steeds op de man met de hamer, die moet nu toch wel een keer komen. Als je flink verkouden bent, op een vrij hoog tempo loopt en een lange afstand loopt, dan moet hij gewoon een keer komen. Toch gebeurt het niet, sterker nog, het gaat nog steeds super goed! Zo goed zelfs dat ik besluit mijn eigen tempo te gaan lopen als Andrea een dixie stop gaat maken en schoenen om wil gaan wisselen. Ik loop door en heb op dat moment nog geen seconde gekeken op mijn horloge om te zien op welk tempo ik loop. De enige reden waarom ik op mijn horloge kijk is om te zien hoe ver ik ben en telkens als ik dat zie verbaas ik me er over hoe goed het gaat. Ondertussen ben ik ook gigantisch aan het genieten. Al die lieve bewoners die er langs de route een feestje van maken, water uitdelen, met stukjes fruit klaar staan en natuurlijk niet te vergeten alle high five’s van de kleinste supporters. Soms heb ik gewoon dik kippenvel, zo tof vind ik het.

11-15 kilometer
Vanaf kilometer 11 begint het wel wat zwaarder te worden. Dit is dan ook een van de meest geestdodende stukken van het parcours, Met een route langs een industrieterrein heb je niet veel om handen tijdens het lopen, al zorgt het mooie weer er voor dat er toch nog veel mensen langs de route staan. Ik loop door, niet altijd van harte, ik voel dat mijn benen minder zin beginnen te krijgen, maar ik ga door. De sponsen pak ik dankbaar aan en bij de twee waterpunten besluit ik heel even te wandelen. Het is warm, soms voel je de zon echt op je huid branden en drinken is dus heel belangrijk. Aangezien ik toch niet op tijd loop kan ik best even die paar seconde dat bekertje water leeg drinken. Het is voor het eerst dat ik zo relaxed en genietend een wedstrijd loop en ik vind het heerlijk.

Bij kilometer 14 loop ik de nauwe straatjes van Zaandam in, waar de Zaanse gezelligheid in overvloed te vinden is. Hoewel ik merk dat mijn energie langzaam wegvloeit, zijn het deze super enthousiaste toeschouwers die er voor zorgen dat ik door ga. De verleiding om te gaan wandelen wordt steeds groter maar ik wil me niet laten kennen, niet in de laatste 2 kilometers. Terwijl de toeschouwers er een feestje van maken zet ik mijn muziek uit, ik wil er van genieten. Ik wil mee kunnen zingen en dansen en ik wil horen wat er allemaal gebeurt om echt te kunnen genieten.

15 kilometer – finish
Bij het bordje van 15 kilometer wordt de glimlach die ik al op mijn gezicht had alleen nog maar groter. Ik ben er bijna, ik ben giga aan het genieten en het gaat super lekker. Omdat ik inmiddels weet dat de finish niet bij de eerste boog is, maar het dan nog een halve kilometer is, trap ik er eindelijk niet in om dan al aan te zetten. Pas bij het bordje 500m zet ik aan, niet dat ik ineens ga sprinten, maar een klein beetje gas er op. Terwijl ik langs de rijen met toeschouwers ren besef ik mezelf hoe giga trots ik ben. Ik had geen idee dat ik het zo goed zou doen vandaag, dat ik nog fit zou zijn na die 16 kilometer en dat ik lekker zou lopen. Met een big smile ga ik dan ook over de finish.

Na de finish
Als ik over de finish ben gekomen smile ik nog steeds van oor tot oor, die houd ik de rest van de uren. Onderweg naar mijn kleding word ik nog geïnterviewd door Sky Radio en bij de tassen spot ik Gaby en Mari waarmee ik naar de Asics tent loop. Het is de luxe van het lopen met het team van Asics om ook gebruik te mogen maken van hun vip tent. Wat dat betekent? Gebruik maken van een massage, heel veel gratis water drinken (want dorst na het lopen met deze warmte) en zacht tapijt voor mijn voetjes. Tsja dat zijn de voordelen van het zijn van blogger en ik moet bekennen dat ik daar wel aan kan wennen hoor.

Als ik mijn massage heb gehad ga ik samen met Lindy naar de MacDonalds. We hebben het al heel lang samen over een MacFlurry en aangezien de Mac praktisch om de hoek zit bij het Dam tot Dam terrein gaan we op pad. Samen lopen we naar de Mac, kletsen gezellig en genieten van een heerlijke Mac Flurry.

Na de Mac lopen we samen richting het centrum, zij naar vrienden en ik naar mijn lieverd thuis.
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Hebben jullie gisteren de Dam tot Dam gelopen of heb je hem al eens eerder gelopen?
P.s. Morgen komt de weekly diary online! 

Tags: , , ,
Categorie: Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer Romy 19.09.2016

    Wauw, wat een prestatie dat je hem helemaal hebt uitgelopen! Gefeliciteerd!

  • Reageer Amanda 19.09.2016

    Wat fijn dat het zo goed ging en dat je zo ontzettend hebt kunnen genieten van de race! Ik heb de By night gelopen en hoop volgend jaar mijn eerste dam tot dam te lopen 🙂 X

  • Reageer Bente 19.09.2016

    Wat super fijn dat het zo ontzettend goed ging! Ik heb gisteren niet gelopen, heb hem de afgelopen jaren wel drie keer gelopen, maar nu met onze verhuizing en verbouwing had ik geen tijd om te trainen.

    Maar aangezien ik in Zaandam woon heb ik wel lekker staan aanmoedigen!

  • Reageer Meike 19.09.2016

    Wauw wat super van je Stacey! Heb met plezier en een glimlach je blog gelezen! Knap dat het je gelukt is om de eerst km’s nog in te houden. Dat vond ik afgelopen zaterdagavond bij de Damloop by Night ook best lastig! Hoe gaat het nu met je verkoudheid?

  • Reageer Forever38.com (Vera) 22.09.2016

    Wow, stacey, super goed gedaan! Zo leuk je wedstrijdverslag te lezen. Ik heb zelf meegedaan aan de avondeditie. Volgend jaar hoop ik de “echte” Damloop te gaan doen.

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.