Legally-Fit: Verslag de Halve van Haarlem

27.09.2016

Halve van Haarlem
Spontaan een halve marathon lopen in wedstrijd verband, het is doorgaans niet de invulling die ik aan mijn zondag geef. Maar als je wakker wordt met een niet te onderdrukken drang om een halve marathon te gaan lopen, waarom zou je dat dan onderdrukken? Voor ik het wist stond ik afgelopen zondag, 25 september 2016, aan de start van de Halve van Haarlem, klaar om 21,1 km te gaan lopen. Lees alles over deze wedstrijd in dit verslag van de Halve van Haarlem.

Vlak voor de Dam tot Dam loop zei ik voor de grap dat als het die dag goed zou gaan, ik volgende week ook wel even die Halve van Haarlem zou gaan lopen. Voor de grap want de langste afstand die ik voorafgaand aan de Dam tot Dam liep was 16,5 kilometer en van een halve marathon training kun je dan niet echt spreken.

Tot mijn grote verrassing verliep de Dam tot Dam erg soepel. Oke, de laatste 3 kilometers begon ik het zwaar te krijgen, maar al met al ging het erg gemakkelijk. Rustig lopen en genieten was mijn doel vooraf en dat doel had ik dubbel en dwars behaald. Het spookte kort door mijn hoofd, die Halve van Haarlem is maar 5 kilometer verder, dat zal ik dan toch ook wel redden? Met beide benen werd ik de volgende dag weer op de grond gezet toen ik onder luid gekreun mijn bed uit probeerde te komen, hetgeen door de aanwezige spierpijn geen pretje was. Goed, die halve van Haarlem gaat het dan toch niet worden.

Eigenlijk bleef die instelling er tot en met zaterdag middag inzitten. Ergens achter in mijn hoofd zat wel dat idee, maar ik deed mijn uiterste best het gevoel te onderdrukken. Zaterdag avond ging de knop om, na 1 wijntje werd ik al overmoedig en vond ik dat ik het morgen wel zou kunnen. Na 4 wijntjes dacht ik daar anders over en toen ik vervolgens een beetje misselijk  in bed lag leek die halve marathon wel heel ver weg. Hoewel die wijntjes zondag ochtend merkbaar en voelbaar waren wist ik toch gelijk dat ik het zou gaan doen, als ik nog een startnummer zou kunnen bemachtigen zou ik gaan.

Is het verstandig om een halve marathon te lopen als je daar niet voor getraind hebt? Is het verstandig om een halve marathon te lopen als je brak bent van een avondje uit met de meiden? Is het verstandig om een halve marathon bij 25 graden te lopen? Mijn vriend zette er zijn vraagtekens bij en hoewel ik hem groot gelijk daarin moest geven, ben ik graag eigenwijs en trok ik me hier vrij weinig van aan.

Terwijl hij richting de voetbal vertrok maakte ik mij klaar. Gezien het feit dat het deze afgelopen week collecteweek is voor de Nierstichting besloot ik dit shirt te dragen. Voor mij staat dit doel heel dicht bij mij en alle beetjes helpen, dus ook als je 21,1 kilometer lang met dit shirt rond loopt tussen en langs zo veel mensen. Verder kies ik voor mijn Adidas Ultra Boost schoenen, kousen van Herzog (ik heb wat last van mijn kuiten) en een korte broek van Nike.

Van start gaan (0-7 km):
Gehuld in mijn outfit stap ik op de fiets naar het centrum waar ik hopelijk nog een startbewijs aan de haak kan slaan. Zou het lukken, nu ik eenmaal A heb gezegd wil ik ook B zeggen. Ik heb geluk, nog geen 5 minuten later sta ik buiten, vier speltjes houden mijn startnummer op zijn plaats. Met nummer 1361 mag ik vandaag van start gaan en neem ik om 13:40 plaats in het startvak.

Zenuwen gieren door mijn lichaam en zorgen er voor dat ik voorafgaand aan de start nog snel even mijn blaas moet legen. Wel 10 keer check ik mijn horloge en controleer ik of ik wel voldoende gel snoepjes bij me heb. Rustig lopen, het gaat niet om je tijd en gewoon genieten. Terwijl ik deze mantra herhaal loop ik onder de startboog door en begin ik aan mijn halve marathon.

Zoals gebruikelijk is de start niet mijn beste onderdeel. Hardlopers zijn dood lopers blijf ik mezelf vertellen, maar op de een of andere manier lukt het me niet om wat gas terug te nemen. Voor ik het weet ben ik de bordjes 1, 2 en 3 kilometer voorbij gesjeesd en zijn er amper 15 minuten voorbij. Als ik vervolgens 3 mensen voor me hoor zeggen dat ze op een vlak 6 minuten per kilometer schema lopen gaat de knop om en besluit ik verstandig te zijn en deze mensen te volgen. Ik zou immers rustig lopen, mezelf niet kapot lopen en gaan genieten.

Het is even wennen om ineens zo veel gas terug te nemen maar bij kilometer 5 heb ik inmiddels het juiste ritme gevonden en gaat het me erg gemakkelijk af. Ik loop keurig 6 minuten per kilometer en heb genoeg tijd om ondertussen leuk te reageren op de aanmoedigingen van omstanders, high fives terug te geven aan de kleine kinderen langs de route, maar ook om te genieten van de veranderende kleuren in het bos. De eerste verzorgingspost is geweest en Kraantje lek is al in zicht en zo ook het 7 kilometer punt.

Ik trek mijn eigen plan (7-16 km): 
Vanaf het moment dat we bij Kraantje lek de duinen in lopen beginnen de hoogte verschillen, met als toppunt een stijging van bijna 30 meter. Nu woon in gelukkig al weer een tijdje in deze omgeving en ben ik hier al een beetje aan gewend, maar met nog zo’n 14 kilometer te gaan probeer ik de heuvels toch rustig te nemen. De mensen waar ik nog steeds achter loop nemen dit besluit ook, maar zakken zo ver terug dat er op een gegeven moment 7 minuut per kilometer wordt gelopen. Als ik bij 8 kilometer merk dat ik me wel heel erg moet in houden om er niet voorbij te gaan, besluit ik mijn eigen plan te trekken.

Misschien zak ik zo gigantisch terug en halen ze me weer in, misschien ook niet, maar ik loop zo niet lekker en dus ga ik alleen verder. Alleen verder gaan op het zwaarste stuk valt me ook best wel even zwaar, maar met aanmoedigingen van de vrijwilligers en een gel snoepje voel ik me al snel weer wat beter. De duinen vergen veel energie met hun golvende paden en harde wind. Het begint zelfs af te koelen en een beetje fris te worden.

Vanaf kilometer 12,5 weet ik even niet meer waar ik het vandaan moet halen. De duinen hebben een gat geslagen in de groepen mensen en met de bewolking en wind ziet de omgeving er grauw uit. De bebouwde omgeving laat op zich wachten alsmede de toeschouwers. Ik besluit nog maar een gel snoepje te nemen en verbijt mezelf om dichterbij een groepje lopers te komen.

Als er bij 14,5 kilometer eindelijk weer mensen staan heb ik veel gegeven. Ik merk dat ik er door heen zit en ik vraag me af of dit nu wel zo slim was. De verleiding om te gaan wandelen is groot maar uit alle macht probeer ik mezelf er tegen te verzetten en blijf op mijn beoogde 6 minuten per kilometer lopen. Soms kijk ik eens om, om te zien of het groepje me al in haalt, maar niets is minder waar. Voor ik het weet zit ik al op kilometer 15 en zie ik dat ik gigantisch scherp op die 6 kilometer per uur aan het lopen ben. Het doet me goed om te voelen dat mijn lichaam dit kan en met hernieuwde energie loop ik door.

De laatste loodjes (16-21,1 km):
Bij het bordje van 16 kilometer verschijnt er een grote smile op mijn gezicht. Vorige week was ik zo blij bij de finish te zijn in Zaandam. In die 16 kilometer had ik het zwaarder gehad dan dat ik het nu had en dat terwijl die parcours toch een stuk zwaarder is. Die laatste 5 kilometer ga ik op karakter lopen neem ik me voor. Na nog een keer op wandeltempo een beter water achter over geslagen te hebben zet ik weer aan, loop ik mijn korte waterpauze in en ga ik weer door op 6 minuten per kilometer. Het verbaasd mezelf hoe gemakkelijk het gaat, lag ik niet vanmorgen nog met een lichte kater in bed?

De laatste kilometers van het parcours leiden ons langs een van mijn favoriete hardloop routes vlak bij ons huis. Ieder hobbeltje in de weg ken ik hier, de buurvrouw staat aan de moedigen en ik ruik de finish al bijna. Ergens langs de route moet ook M. staan om me nog een laatste energie boost te geven voor de finish. Bij het bordje 20 kilometer begin ik ineens te twijfelen, hij zou toch komen kijken en aanmoedigen? Nog steeds zie ik hem niet staan vertwijfeld loop ik verder, zou hij bij de finish zijn gaan staan? Gelukkig duurt mijn vertwijfeling niet te lang, nog voor ik de brug op loop zie ik in de verte een knappe jongen staan zwaaien, dat kan er maar 1 zijn, mijn lieve M. Met een extra grote glimlach loop ik langs hem, voorzie ik hem van een lucht kus en gooi ik er nog wat lieve woordjes uit waarna ik koers zet naar de finish. Hem weer even zien deed me goed en ik loop lekker door.

Als ik nog 500 meter te gaan heb en in een rechte weg op de finish af loop, bevind ik mij achter een groepje met 4 mannen. Ik twijfel, zal ik aanzetten en ze inhalen? Daarvoor is een groot gat….. Voor ik er erg in heb haal ik ze in en zet ik aan. Nog heel even kijk ik om, om er zeker van te zijn dat zij niet ook een eind sprint in zetten maar dan loop ik in dat gat. Met wat ik nog in huis heb sprint ik op de finish af waar ik met 2 handen in de lucht over heen kom.

Mijn beste tijd op de halve marathon is het niet, dat was ook zeker niet mijn bedoeling. Mijn bedoeling was genieten, 21,1 kilometer lang met mijn Nierstichting shirt rond lopen en het gewoon doen. Met een gemiddeld tempo van 6:02 per kilometer ben ik een heel blij mens!

Heb jij wel eens spontaan besloten een wedstrijd te gaan lopen op de dag zelf? 

Tags: , ,
Categorie: #Legallyfit, Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

17 reacties

  • Reageer Kim 27.09.2016

    Hey Stacey

    Wat leuk! En die tijd… Ik teken ervoor. Het gaat wat mij betreft om de lol. En volgens mij heb je dat gehad!
    Spontaan een wedstrijd lopen ja. Eigenlijk nog leuker als vooraf inschrijven en zenuwachtig worden. Behalve voor die speciale evenementen.
    Even een vraagje. Gebruik jij gelzakjes of echt snoepjes? Die zakjes gaan bij mij altijd lek… Dus iets vaster van substantie zou mij goed uitkomen.

    • Reageer Stacey 27.09.2016

      Hi Kim! Helemaal mee eens, ik ben ook gestopt met me te focussen op mijn tijd, ik loop hard omdat ik het leuk vind niet omdat ik de snelste tijd wil lopen, dan heb ik er helemaal geen lol meer in.

      Wat betreft je vraag; ik gebruik de gel snoepjes van powerbar. Deze zijn er in een aantal smaken, maar meestal gebruik ik de cola smaak. Ook de marathon heb ik er op gelopen!
      Voor mij werken zakjes niet ivm mijn buik, maar ik ben hier heel tevreden mee, een zakje is 2 euro dus wellicht de moeite om eens te proberen?

      Groetjes,
      Stacey

  • Reageer Bente 27.09.2016

    Wat fijn dat je zo lekker hebt gelopen!

    Nee, ik heb niet heel vaak spontaan een hardloopwedstrijd gelopen. Nooit eigenlijk 😉

  • Reageer Priscilla 27.09.2016

    Goed gedaan zeg! Ik zag je lopen tijdens de run. Je liep namelijk een tijdje voor me en bij 15 km ging ik je voorbij, maar ik durfde niets te zeggen hahah

    • Reageer Stacey 27.09.2016

      Wat grappig Priscilla! Ging het goed bij jou? Volgende keer even hoi zeggen hoor, vind ik alleen maar heel erg leuk!

  • Reageer Gertie Cuijpers 27.09.2016

    Moet altijd lachen als ik jouw stukjes lees over wedstrijden. Of je hebt last van kwaaltjes waardoor je het lekker rustig aan gaat doen en gaat genieten of je hebt te diep in het glaasje gekeken en nu lag je ’s morgens nog brak in bed…. Je doel vooraf was rustig lopen en genieten en dat is je gelukt schrijf je maar tegelijkertijd wist je na 12 km niet meer waar je het vandaan moest halen en was na 14 km de verleiding groot om te gaan wandelen. In mijn optiek is dat tempo voor jou dan niet bepaald rustig. Is helemaal geen probleem, een halve lopen is al een prestatie op zich maar altijd die excuses vooraf en achteraf. Ik kan een blog meer waarderen als je eerlijk je ervaringen beschrijft en je niet beter voordoet dan je bent.

    • Reageer Stacey 27.09.2016

      Wat goed om te horen dat je er altijd om moet lachen. Dit verhaal is 100% oprecht en eerlijk geschreven, jammer dat dit op jou heel anders over komt. Wellicht is dat ook lastig beoordelen als je iemand niet kent.

      • Reageer Gertie 27.09.2016

        Het is geen kwestie van iemand niet kennen maar een kwestie van jezelf tegen spreken in een en dezelfde blog.

    • Reageer Kirsten 27.09.2016

      Heb jij dat nooit dan gertie? Dat je tijdens een wedstrijd denkt pfff het is wel zwaar. Maar dat je achteraf toch denkt: het was een fijne wedstrijd en ja het was af en toe zwaar, maar ik heb t mooi gedaan en ervan genoten.
      Ik wel dus ik kan wel begrijpen wat Stacey zegt.
      Stacey: je bent goed bezig!

  • Reageer Yamina 27.09.2016

    Wat een onwijs gave foto!
    En wat tof dat je zo spontaan mee hebt gelopen.

    • Reageer Stacey 27.09.2016

      Dank je wel voor je lieve reactie Yamina!

  • Reageer Sabine 27.09.2016

    Loopt t beter met die kousen aan? De laatste maanden ook veel last van (stijve/pijnlijke) kuiten tijdens het rennen. Andere schoenen helpt niet echt, dus misschien die kousen eens proberen.

    • Reageer Stacey 27.09.2016

      Hi Sabine! Ik durf niet 100% te beweren dat het beter loopt, maar het voelde wel een stuk fijner. De combinatie van de kousen met een foamroller helpen mij altijd vrij snel van klachten af.

      Wel kan ik je aanrader te investeren in goede kousen, deze leveren namelijk druk op de juiste plekken.

      Succes en mocht je nog meer vragen hebben laat het me zeker dan even weten!

  • Reageer Anne 27.09.2016

    Goed gedaan! Mijn eerste en laatste halve marathon ging ook in dat tempo en geeft de tijd om te genieten 😉

  • Reageer Fleur 28.09.2016

    Goed gedaan! Leuk zo’n spontane actie 🙂

  • Reageer Forever38.com (Vera) 29.09.2016

    Goed gedaan hoor ! Ik heb ook wel eens spontaan op de dag zelf besloten toch een wedstrijd te gaan doen, maar nooit een halve marathon met een halve kater 🙂

  • Reageer Manon 30.09.2016

    Vind je wedstrijdverslagen altijd super leuk om te lezen! Ik 1x een spontane wedstrijd hardgelopen, in Bunnik (dorpje naast Utrecht). Maar zomaar een halve marathon zou ik echt nu niet kunnen, goed gedaan!

  • Laat een reactie achter