Legally-Fit: Verslag Velsertunnel run

30.11.2016

Verslag Velsertunnel run
Een wedstrijd lopen over een parcours waar je normaal met de auto overheen scheurt en die bij hoge uitzondering wordt gebruikt voor een hardloopevenement. Na maanden van renoveren werd afgelopen zondag de Velsertunnel voor een uniek hardloop evenement. Een route van bijna 8 kilometer, startend in Velsen en eindigend in Beverwijk. Afgelopen weekend liep ik de Velsertunnel loop en vandaag is het tijd voor het Velsertunnel run verslag waarin ik vertel hoe de wedstrijd verliep. 

Voor een keer zou de Velsertunnel open gaan voor een hardloopevenement hoorde ik in september van dit jaar. Dat mocht ik natuurlijk niet missen! Voor wie het pitoreske Velsen niet kent, deze gemeente ligt praktisch naast Haarlem. Deze wedstrijd zou dan ook een thuiswedstrijd worden. Binnen 2 dagen was de wedstrijd uitverkocht en had ik geen startbewijs. Gelukkig werd het probleem van het startbewijs snel opgelost door het kantoor waar mijn vriend werkt. Zij zochten nog een lid voor het bedrijven team en ik mocht mee lopen. Mijn probleem was opgelost, gelukkig!

Op de dag van de wedstrijd rij ik met lichte spanning naar het Telstart stadion in Velsen. Ik heb sinds gisteren ene gek soort pijn in mijn rechter scheen als ik op de rem of het gas pendaal trap. Hoewel ik woensdag nog zonder enig centje pijn 7,5 kilometer liep, word ik dus wel zenuwachtig van dit soort pijntjes. Anyway, ik besluit me er niet te druk om te maken en gewoon het maar op me af te laten komen. Eenmaal in het Telstart stadion en samen met de rest van het team, maken we ons klaar voor de start.

Start t/m 4 kilometer

Op de middenstip van het veld van Telstart vindt de start plaats. Samen met de rest van het team neem ik plaats in het startvak. Omdat de rest achterin start, voeg ik mij netjes bij hem. Dit in tegenstelling tot mijn eigen gewoonte om juist zo ver mogelijk voor aan in het vak te starten. Na het startschot begint dan ook het gebruikelijke slalommen om een beetje een lekker tempo te kunnen lopen. Het nadeel van business teams is dat iedereen tegelijk start en de teams niet op verwachte eindtijd zijn ingedeeld. Gevolg hiervan is dat er voor in ook mensen kunnen lopen die een veel lager tempo lopen dat ik die achterin stond. Maar goed, de snelste tijd ooit lopen zou me toch niet gaan lukken. Wel had ik mezelf een vrij ambitieus doel gesteld, ik wilde graag binnen de 40 minuten finishen. Met een afstand van 7,7 kilometer zou dat een vrij hoge snelheid betekenen. Nu weten jullie dat ik geen snelle loper ben, dat ik op de halve marathon ook helemaal niet het doel heb om sneller te worden, maar bij een afstand als deze vind ik het stiekem toch wel leuk om mezelf een beetje uit te dagen.

Na een kilometer of 2 overal omheen en tussendoor te zijn gegaan zit ik eindelijk op een goede plek in de groep en loop ik lekker. Tot mijn schrik heb ik nu al een aantal keer gezien dat ik 4:56 per kilometer loop. Nu is dat opzicht super goed natuurlijk, maar ik weet dat ik dit nooit lang vol ga houden en ik wil niet mezelf stuk lopen op de eerste 3 kilometers. Ik neem mezelf voor om gas terug te nemen. Toch doe ik het niet. We zijn immers net aanbeland bij de tunnel en de weg gaat gestaag naar beneden en daarmee stijgt juist mijn tempo. Op het hoogtepunt loop ik zelfs 4,2 minuten per kilometer… waaaht?! Gelukkig weet ik dat waar je naar beneden gaat je ook weer een keer omhoog moet en daar zal ik deze opgelopen voorsprong hard nodig hebben.

Omhoog is inderdaad zwaar, mijn tempo zakt en ik blijf maar zoeken naar het einde van die tunnel. Als ik er eenmaal uit ben gaat het wel weer denk ik, zo gaat het ook altijd bij de Dam tot Dam. Eenmaal buiten merk ik echter dat ik toch wel even bij moet komen en dat mijn tempo behoorlijk is ingezakt. Die 40 minuten kan ik nu wel vergeten denk ik als ik het 4 kilometer bordje in mijn ooghoek zie verschijnen.

4 kilometer t/m de finish

Nog minder dan de helft te gaan en stiekem baal ik dat mijn 40 minuten doel misschien wel helemaal niet gaat lukken. Ik besluit iemand voor me te zoeken die harder gaat en die persoon als haas te gebruiken. Een blonde vrouw met een blond staartje en zwart shirt kies ik uiteindelijk uit als haas. Voor ik het weet zit ik weer in de juiste cadans en loop ik weer een mooi tempo. Zolang ik maar recht uit kan lopen gaat het me gemakkelijk af, maar bochten en dan met name de scherpe bochten, zorgen er voor dat ik daarna weer even extra aan moet zetten. Gek genoeg heb ik dat nooit eerder ervaren.

Tot ik het bordje van 7 kilometer zie staan ben ik er nog heilig van overtuigd dat die 40 minuten niet haalbaar zijn. Maar als ik bij 7 kilometer op mijn horloge kijk krijg ik weer hoop. Dat moet lukken! Hoewel de eerste paar honderd meters het flink tegen de wind in lopen is probeer ik verder aan te zetten. De finish zie ik nog niet, maar zodra deze in de verte opdoemt begin ik te sprinten. Dit laatste voelt voor mij trouwens niet zo, voor mijn gevoel zet ik wel aan, maar sprinten? Ik hoor dit echter van een collega van mijn vriend die blijkbaar de hele wedstrijd mij als haas heeft gebruikt en die mij door dat sprinten moest laten gaan. Als ik over de streep kom zet ik mijn horloge stil en zie ik 39:27 als eindtijd verschijnen, het was me gelukt!

Verslag Velsertunnel run

Na de finish

Als ik mijn medaille heb en de bijbehorende medaille selfie heb gemaakt ga ik op zoek naar de andere leden van het team en zie ik 1 ander lid staan. De komende minuten druppelen de andere leden binnen. We mogen even opwarmen bij de business lounge waar ik geniet van een warme choco en waarna we onze spullen ophalen bij de tenten. Omdat de start en finish in twee verschillende steden plaats vond is er zelfs een pendelbus geregeld. Voor een eenmalig evenement moet ik de organisatie echt een pluim geven!

Al met al ben ik super enthousiast en blij en kijk ik met een enorm goed gevoel terug naar de wedstrijd. Het geeft de burger ook weer wat moed dat ik eindelijk weer eens op een lekker tempo heb kunnen lopen. Voor dit jaar was het in ieder geval weer even de laatste wedstrijd, een mooie afsluiting dus.

Tags: , , ,
Categorie: #Legallyfit, Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

4 reacties

  • Reageer Jolanda 30.11.2016

    Leuk verslag! Ik was er ook bij, unieke ervaring! Al had ik het in de tunnel zelf wel wat warm op een gegeven moment, kon niets meer zien door m’n beslagen bril. Ik was dan ook heel blij toen het einde van de tunnel weer in zicht was 😉 Hoe kom jij trouwens aan zo’n mooie finish foto? 😉

    • Reageer Stacey 30.11.2016

      Hi Jolanda,
      Wat leuk dat je ook mee hebt gedaan, die tunnel omhoog was wel even pittig he?
      De foto kun je vanaf gisteren vinden bij je uitslag en is gratis te downloaden.
      Groetjes,
      Stacey

    • Reageer Jolanda 30.11.2016

      Oh ik heb het ‘persoonlijk magazine’ inmiddels gevonden. Mijn foto is niet zo charmant 😉

  • Reageer Lis 30.11.2016

    Leuk en netjes gedaan zeg, grappig dat je nu wel je tijd en doel deelt 🙂

  • Laat een reactie achter