Legally-Fit: Verslag zevenheuvelenloop 2016

23.11.2016

Zevenheuvelenloop 2016

Mijn eerste zevenheuvelenloop in 2013

In 2013 stond ik al eens aan de start van de zevenheuvelenloop (het verslag van destijds kun je hier lezen). Destijds was ik nog niet zo lang aan het hardlopen en het was denk ik pas mijn vijfde wedstrijd die ik liep. Ik was bang voor de heuvels en onderschatte ook nog eens het feit dat ik half uur in het startvak moest koukleunen in een dun shirtje. Volledig verkleumd begon ik destijds aan de wedstrijd. Om warm te worden heb ik een van mijn snelste wedstrijden ooit gelopen, ik liep destijds binnen de 1:19 de 15 kilometers.

De start

Afgelopen zondag had ik me echter voorbereid op de kou en nam ik, gehuld in een vuilniszak en met plastic zakjes om mijn handen, plaats in het startvak. Het zou me niet weer gebeuren dat ik mezelf zo kapot zou lopen als de vorige keer omdat ik het zo koud had. Waar de vorige keer de tijd in het startvak voorbij kroop kwam de start nu veel sneller dan ik had verwacht en liep ik ineens over de tijdregistratie matten heen. Een te snelle start is mijn valkuil en wetende dat ik energie nodig zou hebben voor de komende heuvels lukte het me dit keer dan ook om rustig te starten. Vlak lopen doe ik nooit maar het leek in ieder geval al meer op en normale start dan anders. Doordat het parcours aan het begin vrij breed is had ik dit keer geen last van het gebruikelijke duw en trekwerk, jullie allen wel bekend bij de start van mening hardloopwedstrijd. Het was dus eigenlijk allemaal heel relaxed.

1-6 kilometer

Voor mijn gevoel had ik er al bijna 2 kilometer opzitten toen ik het bordje met het 1 kilometer punt passeerde, een domper. Er moest even een knop om, ik gaf mezelf een spreekwoordelijke schop onder mijn kont en liep weer verder door. Voor ik het wist kwam ik langs het 2 kilometer bord en had ik weer wat moet verzameld. De eerste heuvel was goed verlopen en ik begon steeds meer in te zien dat ik dit met gemak uit zou gaan lopen. Tijdens het lopen van een wedstrijd verlies ik me doorgaans in het rekenen van eindtijden en ben ik doorgaans alleen maar bezig met sneller gaan en op mijn horloge kijken. Natuurlijk hoopte ik ook nu wel op een acceptabele tijd, maar ik merkte dat ik lekker aan het dagdromen was. Tijdens mijn trainingen maakt dat het hardlopen voor mij ook zo relaxed, het feit dat ik even niet aan de waan van de dag hoef te denken en even weg kan dromen. Dat dit nu ook tijdens een wedstrijd gebeurde was voor mij dan ook uniek. Zo bedacht ik me bijvoorbeeld hoeveel er is veranderd in mijn leven sinds ik hier de vorige keer liep en nu. Destijds had ik nog een andere relatie, woonde ik in Amsterdam, had ik geen plezier in mijn baan en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mijn leven nu is zo anders, ik weet dat ik veel heb geleerd van die tijd, maar ben nu zo gelukkig.

Maar goed, genoeg over mijn gedagdroom, ik was immers aan het hardlopen en jullie hierover aan het vertellen. Tussen het dagdromen door had ik de route in 3 stukken opgesplitst, de eerste 6 kilometers, die makkelijk zouden zijn omdat ik nog frisse benen had, de kilometers 6 tot en met 12, die zwaarder werden door vermoeidheid en kilometers 12 tot en met 15 die een eitje zouden worden nu deze grotendeels bergafwaarts waren. Met die verdeling in mijn hoofd liep ik door en vlogen de eerste 6 kilometers voorbij. Natuurlijk is heuvel op zwaarder, zeker omdat ik daar niet op ben getraind, maar vervelend? Nee totaal niet.

6-12 kilometer

Bij kilometer punt 6 staat een drink punt van de organisatie. Waar ik in 2015 altijd langs de drinkposten liep maak ik er nu dankbaar gebruik van. Drie passen wandelen en bij elke pas een slok. Drinken terwijl ik ren kan ik nu eenmal niet en wat ik ook probeer, dit is de enige manier om dat halve bekertje ook daadwerkelijk op te slokken. Na de drie passen versnel ik weer en ga ik weer vrolijk door. De omgeving van de wedstrijd is trouwens adembenemend. Als stads meisje ben ik dit soort vergezichten niet gewend en al helemaal niet in mijn eigen land, maar tijdens het lopen kan ik er daadwerkelijk van genieten. Zwaar heb ik het nog steeds niet eigenlijk. Pas op de zevenheuvelenloop begint de berg omhoog toch wel zwaar te worden. Net op het moment dat ik denk, ‘goh, dit is best zwaar’ zie ik echter een bekende en ben ik zo al weer boven op de heuvel. Stiekem verbaas ik mezelf er over dat het zo goed gaat. Met slechts 3 uur slaap en een week lang kwakkelen had ik dat niet gedacht. Pas bij kilometer 11 begin ik toch wel te merken dat ik vermoeid begin te raken, niets vervelends maar ik voel het aan mijn lichaam. Gelukkig is het ook bijna het moment om bijna volledig bergafwaarts te gaan, hetgeen me gerust stelt. Als ik vermoeider word ga ik trouwens altijd mensen hun shirtjes lezen. Zoals de lopers onder ons wel weten loper er altijd veel mensen met reclame uitingen op hun kleding. Nu zijn deze niet altijd even boeiend maar soms vind ik het wel leuk om te lezen wat er allemaal op staat. Het zet me zelf trouwens ook aan het denken en ik neem me voor om ook weer eens een item met reclame van Legally-Brunette te bedrukken.

12-15 kilometer

Nog een keer probeer ik wat te gaan versnellen, ik voel dat er nog wat in zit en probeer zoveel mogelijk gebruik te maken van de afdaling. Bij het bordje dat het 500 meter punt voor de finish aangeeft zet ik een tandje bij, ik wil sprinten. Helaas wordt dat sprinten bemoeilijkt door mensen die graag met een rist van 3 a 4 man hand in hand willen finishen en zo de vrij smalle doorgang blokkeren. Dan maar niet denk ik, die paar secondes maken ook eigenlijk niet uit en met een big smile loop ik over de finish. Een man die vrijwel de hele route op het zelfde tempo heeft gelopen complimenteert me nog met mijn grote glimlach die ik blijkbaar de gehele route op mijn gezicht had. Natuurlijk voelde ik wel dat ik ontspannen was en aan het genieten was, maar het is leuk dat het blijkbaar is opgevallen.

Als ik verder naar de medailles loop wil ik natuurlijk direct mijn vriend een appje sturen om te vertellen dat het is gelukt. Hij vroeg zich af of het wel verstandig was om te gaan lopen gezien mijn conditie van de afgelopen week, de slechte nachtrust en het weer. Nog voor ik hem kan appen krijg ik al een berichtje dat hij heeft gezien dat ik binnen ben een toptijd heb gelopen en dat hij super trots is. Die smile wordt alleen maar groter.

Conclusie

Nee, zo snel al de vorige keer heb ik hem dit keer niet gelopen. Dat was ook niet het doel. Het doel was om te genieten en leuk te lopen. En stiekem vind ik de tijd die ik nu heb gelopen ook dik prima! (Waarom ik mijn tijden niet deel op mijn blog? lees het hier). Na het lopen ga ik heel voldaan terug naar huis en trakteer ik mezelf op een warme chocolademelk bij de Starbucks. Ik ben trots op mezelf en mijn prestatie.

Heb jij de zevenheuvelenloop ook gelopen afgelopen zondag of wel eens eerder? Hoe ging het bij jou? 

 

Tags: , , , ,
Categorie: #Legallyfit, Hardlopen, Legally-Fit
Vorige post Volgende post

2 reacties

  • Reageer Aurelie 23.11.2016

    Fijn dat je zo genoten hebt en de wedstrijd met een grote glimlach hebt uitgelopen! Ik had hetzelfde tijdens mijn eerste halve marathon in oktober en voor mij was dat goede gevoel véél meer waard dan een toptijd. De zevenheuvelenloop lijkt mij trouwens een erg leuke wedstrijd.

  • Reageer Forever38.com (Vera) 24.11.2016

    Leuk verslag ! Ik heb de Zevenheuvelennacht gelopen (7km, de avond ervoor) met dezelfde insteek als jij : lekker lopen, en genieten. En dat is me ook gelukt 🙂

  • Laat een reactie achter