Legally-Me: Fluitend naar het werk

02.02.2017


Lang heb ik gedacht dat ik de verkeerde studie had gedaan, dat ik niet geschikt was om te werken en dat ik tot mijn 70ste maar door zou moeten bijten. Mensen die vertelde dat ze hun werk leuk vonden en er oprecht plezier en voldoening uit haalde geloofde ik niet, zo had ik mijn werk nooit ervaren, tot nu. Tegenwoordig ga ik fluitend naar het werk en kan ik me heel goed voorstellen dat ik dit nog 40 jaar blijf doen.

De reden dat ik rechten ben gaan studeren is omdat ik destijds niet goed wist wat ik wilde, nee dat zeg ik verkeerd. Ik wist na mijn eindexamen heel goed wat ik wilde maar het werd me door iedereen afgeraden. Het liefst was ik theatermanagement of communicatie gaan studeren. Maar goed, gaande weg mijn studie zag ik dat ik wel goed was, ik haalde goede resultaten en het ging me makkelijk af dus ik bleef na lang wikken en wegen toch maar zitten. In het tweede jaar van mijn studie kreeg ik zelfs een droom, werken als jurist bij een tv producent.

Na mijn afstuderen begon ik als juridisch medewerker bij een Amerikaans bedrijf. Het was direct al niet mijn droombaan maar gezien de crisis was ik al lang blij om binnen 2 weken na mijn afstuderen een goede functie te hebben die ook nog eens leuk betaalde. De eerste weken ging ik vol enthousiasme van start maar door de eentonige werkzaamheden, de lange werkdagen en het gebrek aan leuke collega’s werd het al snel een dagelijkse kwelling. Iedere ochtend hees ik mezelf met moeite uit bed en sleepte ik mezelf naar kantoor. Natuurlijk zijn nooit alle werkzaamheden leuk maar de leuke werkzaamheden waren wel heel spaarzaam.

Toen ik na 9 maanden daar te hebben gewerkt een vacature voorbij zag komen binnen mijn afstudeerrichting sprong ik een gat in de lucht. Een baan bij een tv producent, dat zou gaaf en geweldig worden en daar zou ik wel met plezier iedere dag naar toe gaan. Na een sollicitaties procedure van 2 maanden werd ik aangenomen. Ik was als een kind zo blij, eindelijk zou ik de uren niet aftellen, zou ik niet met moeite naar mijn werk gaan en uitgedaagd worden. De eerste weken was dit alles ook zeker het geval. Ik voelde me de koning te rijk. Maar ook daar kwam al snel de klad er in, ik miste vaak de uitdaging, vond het niet diepgaand genoeg, de werkdagen extreem lang en de werkzaamheden vaak te eentonig.

Het was half mei 2014, toen ik besloot dat het roer om moest. Ik wilde de Pabo in deeltijd gaan volgen naast mijn werk en uiteindelijk de overstap naar het onderwijs gaan maken. Ik had er maanden over gedaan om de keuze te maken en 3 weken later stond mijn leven op zijn kop. (Mocht je geen idee hebben waar ik het over heb, de inhoud van artikel 1 en artikel 2 bij elkaar op en je hebt zo’n 25% van wat er in 1 week gebeurde). Het zorgde er voor dat ik niet die stap durfde te maken, er gebeurde al zo veel en dan ook nog eens het roer op deze manier omgooien, dat zou me qua energie niet lukken.

Een jaar lang sleepte ik me dus dagelijks naar kantoor tot mijn vriend in mei 2015 zei dat het genoeg geweest was. Het is niet normaal om dagelijks huilend thuis te komen van je werk en om jezelf zo uit te putten voor iets waar voor jezelf niets uit haalt. We hebben urenlang gepraat en besloten uiteindelijk dat ik om me heen zou kijken voor een baan binnen het onderwijs. Dat het zou lukken dat had ik nooit gedacht maar eigenlijk ging het vrij gemakkelijk en had ik op 1 juli 2015 mijn contract getekend.

Het lesgeven op het MBO vond ik geweldig, de leerlingen waren super en het voor de klas staan gaf me geweldig veel energie. De locatie daarentegen was niet ideaal, Hilversum was door de vele file’s vaan 2 uur rijden heen en vervolgens nog eens 2 uur terug. Toen ik afgelopen zomer dan ook een functie voorbij zag komen in Leiden, op de Hogeschool waar ik ooit studeerde, wist ik niet hoe snel ik moest solliciteren.

Ik zie me nog zitten, in een leeg lokaal, ik kreeg een telefoontje van wat wellicht mijn nieuwe leidinggevende zou worden. Ik danste door de klas toen ik het hoorde en heb staan huilen van geluk. De baan waar ik van droomde, voor de klas en dicht bij huis dit was ideaal. Maar doordat ik al zo vaak mee had gemaakt dat een baan uiteindelijk tegenviel was ik ook bang, hele bang. Tijdens onze vakantie afgelopen zomer speelde het vaak op, de angst dat ook dit het misschien niet zou zijn. Als dit het niet zou zijn, wat dan wel?

Maar al die angsten zijn verdwenen, ik ga iedere dag met plezier naar mijn werk en kom vaak met meer energie terug dan dat ik er heen ging. Het voor de klas staan, het overbrengen van de stof, het iets kunnen betekenen voor studenten en mijn geweldige collega’s, het maakt mijn werk geweldig.

Ik weet niet of ik de enige ben die met deze worsteling te maken heeft gehad of dat er meer mensen zijn die niet snappen dat werken ook leuk kan zijn. Wat ik je mee wil geven is dat er echt hoop is, het duurt misschien even, je moet soms een stap durven zetten of een sprong durven wagen, maar er is hoop!

Tags:
Categorie: Legally-Brunette
Vorige post Volgende post

8 reacties

  • Reageer Rianne 02.02.2017

    Wat goed om te lezen dat je nu echt je plekje hebt gevonden zeg. Dat is zoveel waard! Ik herken het echt heel goed.. meerdere banen gehad waar ik m’n draai niet kon vinden doordat er geen uitdaging in zat, geen leuke collega’s etc. Vreselijk is dat! Elke dag met moeite en tegenzin opstaan, op zondag al met een knoop in je maag rondlopen omdat je de volgende dag weer aan de slag moet… sinds juni vorig jaar weet ik dat het ook anders kan. Ik kwam toen terecht bij een super leuk kantoor waar alles gewoon klopt: leuk werk, fijne collega’s. Helaas voor mij heeft m’n zwangerschap voor nu even roet in het eten gegooid maar ik hoop er straks weer verder te kunnen. Ik weet nu in ieder geval dat het wel degelijk kan, net als jij. Succes verder!

  • Reageer Sandra 02.02.2017

    Wat fijn om te lezen dat je nu echt op je plek zit en voldoening en plezie uit je werkt kunt halen! Ik herken onwijs veel van in je verhaal, ben nu mijn studie aan het afronden maar aanvankelijk ook al twijfels en doorgegaan omdat het goed ging. Wie gaat er nou stoppen als het goed gaat? Terwijl er genoeg mensen om mee heen waren die zich maar met moeite door de studie heen worstelden. Helaas nu nog steeds twijfels, ben wel een stapje dichterbij ontdekken wat ik echt leuk vind en wat bij mij past. Je kunt gelukkig veel kanten op met mijn studie (Geneeskunde). Maar hier ook veel tranen en voelde me op een gegeven moment onwijs afgestompt en somber omdat je niet naar je gevoel luistert en maar door gaat. Nu ik bijna klaar ben heb ik wéér de neiging om voor zekerheid te gaan en meteen mezelf ‘klem’ te zetten. Daar moet ik, zeker na het lezen van jou verhaal, nog maar even goed over nadenken. Misschien ook maar eens een sprong in het diepe maken en die (schijn) zekerheid laten voor wat het is? Bedankt voor het delen Stacey!

  • Reageer Sandra 02.02.2017

    Wat fijn om te lezen dat je nu echt op je plek zit en voldoening en plezie uit je werkt kunt halen! Ik herken onwijs veel van in je verhaal, ben nu mijn studie aan het afronden maar aanvankelijk ook al twijfels en doorgegaan omdat het goed ging. Wie gaat er nou stoppen als het goed gaat? Terwijl er genoeg mensen om mee heen waren die zich maar met moeite door de studie heen worstelden. Helaas nu nog steeds twijfels, ben wel een stapje dichterbij ontdekken wat ik echt leuk vind en wat bij mij past. Je kunt gelukkig veel kanten op met mijn studie (Geneeskunde). Maar hier ook veel tranen en voelde me op een gegeven moment onwijs afgestompt en somber omdat je niet naar je gevoel luistert en maar door gaat. Nu ik bijna klaar ben heb ik wéér de neiging om voor zekerheid te gaan en meteen mezelf ‘klem’ te zetten. Daar moet ik, zeker na het lezen van jou verhaal, nog maar even goed over nadenken. Misschien ook maar eens een sprong in het diepe maken en die (schijn) zekerheid laten voor wat het is? Bedankt voor het delen Stacey!

  • Reageer Mieke 02.02.2017

    Ik vind het heel dapper dat je die keuzes hebt durven maken. Enige wat ik niet goed begrijp: in belgie kan je rechten studeren aan de universiteit en ‘rechtspraktijk’ aan de hogeschool. Jij zegt dat je aan de hogeschool gestudeerd hebt? Is dat dan hetzelfde als rechten aan de universiteit? Het Nederlandse onderwijssysteem is een raadsel voor mij 😀

    • Reageer Stacey 02.02.2017

      Hi Mieke, wij hebben de studie rechten ook op 2 niveau’s HBO aan een hogeschool en een universitaire studie. Het woord studeren gebruiken wij zowel voor HBO als WO opleidingen. Zelf heb ik eerst HBO gedaan waarna ik nog naar de universiteit (Maastricht) ben geweest.

      • Reageer Mieke 03.02.2017

        Ok dat is dan heel gelijkaardig als bij ons. Bedankt voor je uitleg! Ik heb ook rechten gedaan trouwens, maar dan in Belgie 🙂 inderdaad niet makkelijk om meteen de juiste job te vinden.

  • Reageer Ise 02.02.2017

    Wat fijn dat je uiteindelijk toch je plekje hebt gevonden! Ik heb zelf als student nog een lange weg te gaan 😉

  • Reageer Renate 02.02.2017

    Herkenbaar! Ik heb jarenlang bij een bank gewerkt en daar werd ik (zeker de laatste twee jaar) leeggezogen. Ik heb de keuze gemaakt om een lerarenopleiding Nederlands te gaan doen en ondanks dat de combi werk en studie pittig is en ik er financieel op achteruit ben gegaan, zit ik zo veel beter in mijn vel! Had ik veel eerder moeten doen.

  • Laat een reactie achter