Mijn borstvoedingsverhaal

28.06.2019

Ik had mij nog zo voorgenomen om relax te zijn over de borstvoeding. Ik zou het gaan proberen, zou er mijn best voor doen en als het niet zou lukken, dan zou dat ook prima zijn. Het liep toch even anders.  vandaag deel ik mijn borstvoedingsverhaal.

Het begon goed, gelijk na de bevalling, werd Olivier bij mij aangelegd en dronk hij gelijk. Na de bevalling mochten we laat in de avond naar huis alwaar nog geen kraamhulp was. Toch ging het voeden ook die nacht goed. Ik had mij ingelezen in het onderwerp borstvoeding en een voorlichtingsbijeenkomst bijgewoond. Ik wist dus ongeveer waar ik op moest letten. De kraamhulp hield mij met verschillende houdingen en hoewel het de eerste dagen (natuurlijk) vrij pijnlijk was, ging het goed. Volgens de kraamhulp was het huren of kopen van een kolf niet nodig, die moest ik maar gaan kopen tegen de tijd dat Olivier een week of 6 was.  

Hormonaal en onzeker als nieuwbakken moeder als ik was, brak ik. Het lag aan mij, door mij groeide mijn kindje niet goed en ik voelde mij intens schuldig en slecht.





Ongeveer 1,5 week na de geboorte van Olivier, de dag voor kerst, kwam het consultatiebureau (hierna CB) langs. Ze gingen Olivier wegen. Hoewel hij aan het einde van de kraamweek al bijna op zijn geboortegewicht zat, was hij nu 200 gram lichter. Een preek van het CB volgde, voedde ik wel genoeg? Zorgde ik wel dat hij lang genoeg kon drinken etc. Hormonaal en onzeker als nieuwbakken moeder als ik was, brak ik. Het lag aan mij, door mij groeide mijn kindje niet goed en ik voelde mij intens schuldig en slecht. De paar zakjes nood kunstvoeding in de kast werden aangebroken om zo te zorgen dat Olivier genoeg zou drinken.  

Ondanks dat zette ik de borstvoeding voort en voedde ik soms bij met kunstvoeding als hij zichtbaar honger had, ook na het drinken aan de borst. De dag na kerst kwam een lactatiekundige thuis langs. Ze stelde mij gerust dat er niets aan de hand was, volgens haar zou ik voldoende melk hebben, als ik maar relax was. Inmiddels had ik ook een kolf in huis, waardoor ik in totaal er zo’n 70 cc uit kreeg. 

De afgelopen maanden heb ik alles geprobeerd om mijn productie te verhogen, van warmte tot medicatie, kruiden, thee, lactatiekundige en zo heb ik nog een lijstje met dingen die ik allemaal heb gedaan en geprobeerd. Niets heeft echter mogen baten.  

Hoe ouder Olivier werd, des te minder ik aan zijn voedingsbehoeftes kon voldoen. Hij ging meer drinken en ik bleef maar op maximaal 70cc per keer hangen.  

Tot en met week 12 heb ik afwisselend live gevoed, oftewel aan de borst. Daarna ben ik louter gaan kolven. Niet omdat ik dat nu zo graag wilde, maar omdat het te weinig drinken hem frustreerde en het live voeden voor hem niet meer fijn was. Kolven dus, fulltime. In het begin om de 2,5 uur, ook midden in de nacht. Ik voelde mij soms een wandelende kolf machine, het geluid hoorde ik niet eens meer. De laatste weken ben ik af gaan bouwen, tot nu.  

Nu is Olivier 6 maanden. Vanaf vandaag geef ik mezelf eindelijk vrij van het kolven. Hopelijk kan ik het met de tijd ook langzaam het verwijt aan mezelf loslaten dat het niet gelukt is. Want hoewel ik verstandelijk weet dat ik er alles aan heb gedaan, blijf ik het moeilijk vinden.   

Het is niet dat kunstvoeding slecht is, ik veroordeel ook niemand die kunstvoeding geeft, maar ik had zelf graag (volledig) borstvoeding willen geven. Dat is niet gelukt en daarin heb ik mezelf teleurgesteld. Het belangrijkste is, dat Olivier groeit, maar liever had ik hem laten groeien op mijn eigen melk.  

Ik ben waarschijnlijk gewoon te streng op dit punt voor mijzelf. Maar het helpt ook niet dat je dan in de Etos een sneer krijgt van een jong meisje achter de kassa die je gaat vertellen dat borstvoeding toch echt een stuk beter is als je een pak kunstvoeding af staat te rekenen. Of die keer dat ik een flesje aan het maken was en een mevrouw tegen haar vriendin zei: ‘Die jongeren zijn toch lui tegenwoordig, geven niet eens meer borstvoeding’. 

Waarom ik dit (persoonlijke) verhaal deel? Er wordt soms zo makkelijk gedaan over borstvoeding. Er wordt gedaan of het altijd maar lukt. Maar soms lukt het ondanks alle mogelijke inspanningen ook niet. Er zijn vaak zoveel vooroordelen over borstvoeding maar ook over kunstvoeding. Terwijl het lang niet altijd zo simpel is als het lijkt.

Tags: , ,
Categorie: Baby
Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer Marisa 28.06.2019

    Lekker laten lullen die mensen. Wij weten wel beter meid! Je bent een topper! Ik weet niet of ik wel zoveel geduld en toewijding kan geven aan het borstvoeden van mijn Froggyfish straks, als ik jou met Olivier heb zien doen. Je kunt ontzettend trots zijn op jezelf! Olivier is een super vrolijke tevreden jongentje en er had niemand een betere moeder voor hem kunnen zijn als jij!

  • Reageer Aafke 28.06.2019

    Wat onwijs knap van je. Ook in kolf fulltime en ik weet hoeveel meer tijd en moeite dit kost. Je hebt Olivier de beste start gegeven die jij hem kon geven. Dat is toch wat alle moeders willen.
    Ik ben wel benieuwd hoe je het kolven heb afgebouwd? Daarover kan ik maar weinig vinden online helaas…

  • Reageer Renske 29.06.2019

    Je hebt er alles aangedaan en je mag jezelf geen verwijten maken dat het maar gedeeltelijk is gelukt.

    De beste tip die ik de afgelopen tijd steeds vaker krijg is; volg je eigen gevoel want dan doe je het altijd goed en luister minder naar anderen.

    Groetjes,
    Renske

  • Reageer D 02.07.2019

    Borstvoeding is hetgene wat zoveel zwaarder was dan verwacht! Ondanks de voorlichting, boeken etc had ik er toch een veel ‘gemakkelijker’ beeld van.

  • Reageer Annr 03.07.2019

    Goed gedaan hoor! Hier werd na 4 weken nog steeds niet goed uit de borst gedronken. Uiteindelijk heb ik 8 weken gekolfd en toen was de melk gewoon echt op. Ik dacht altijd: borstvoeding is gewoon een kwestie van volhouden, maar er moet toch echt ook gewoon productie zijn…

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.